Pesten

Pesten, je hoort het bijna nergens tot er weer eens iets gebeurt wat het nieuws haalt en wat er dan gebeurt laat het kleinste haartje op mijn lijf recht overeind staan. Lees verder

Advertenties

Zuursan

Ik ben meestal niet op mijn mondje gevallen. Noem een onderwerp en ik heb er 9,9 van de 10 keer een mening over. En die mening kan ik heel ongezouten geven als mijn stemming zich daarvoor leent. TV-programma’s, BN-ers, Twitteraars, mensen in de tram, exen en collega’s; ze lopen allemaal gevaar. Lees verder

Alcohol vs weed

Alcohol is een drug. Het verdooft onze hersenen en heeft hierdoor meerdere effecten. Zo vallen onze remmingen weg, vermindert ons geheugen en onze concentratie en verdwijnt onze zelfkritiek. Deze effecten worden erger naar mate de hoeveelheid die je drinkt groter wordt. Iedereen die een keer dronken is geweest begrijpt waar ik het over heb. Iedereen die nog nooit dronken is geweest heeft het een keer gezien. Lees verder

Nooit genoeg

Vrijheid is het grote toverwoord. Althans, dat wordt tegenwoordig overal nog harder gepromote dan de nieuwste TMF superclip. Wij willen overal maar onbeperkte vrijheid in hebben. Wel de lusten, niet de lasten. En waarom? Heel simpel. Wij zijn namelijk egoïstische zelfingenomen wezens die graag onze opties open houden voor iets beters iets wat nog lekkerder is. Lees verder

De nare kerstgedachte

Misschien is dit niet de perfecte opening, maar dat weergeeft nou precies mijn gehele standpunt en mindstate. Vandaar dat ik toch heb gekozen om dit verschrikkelijke onderwerp aan te snijden.

Kerstmis. Los van het feit dat ik een atheïst ben, vind ik dit feest het grootste en meest belachelijke hypocriete feest wat er bestaat. Lees verder

Jezus Krismus….

Weken voor de Kerst begint het al…als ik door het centrum loop en Mariah Carey brult door de winkelende massa dat “all she wants for cistmas, you is…”
Wat dat met mij doet? Rillingen over mijn rug, tintelingen in mijn handen, een lichte temperatuurverhoging en de neiging om heel hard “JEZUS KRISMUS, IS HET WEER ZO VER????” te roepen. Lees verder

Ja, zeg…

Ik ben moeder. Maar niet zo’n moeder die bij de minste of geringste scheet op de school van haar kinderen verhaal gaat halen. Alsjeblieft, bewaar me. Ik hou d’r niet van. Ik probeer mijn kinderen zolang dat haalbaar is altijd hun eigen kastanjes uit het vuur te laten halen, verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen zaakjes en voor zichzelf op te komen op een goede manier. En dat allemaal tegelijk.

Maar nu werd ik even heel primitief en oermoederig door het volgende voorval. Lees verder

Sick fuck, Kevin

Met grote ogen heb ik gekeken wat er laatst gebeurde. Tot mijn verbazing was mijn buurjongen islamitisch geworden. Mijn Hollandse buurjongen kwam plots met een kaalgeschoren kop en een lichte baard in zijn Golfje aancrossen. Ik vroeg hem de reden van zijn bekering en daar werd ik al gecorrigeerd door hem. “Nee akhi, niet bekeren, maar terugkeren is wat wij doen. We worden allemaal als moslim geboren!” vertrouwde mijn buurjongen Kevin mij toe. Ik had spijt van mijn vraag. Hij moest lekker zelf weten wat hij deed. Ik zag hem altijd al als enige Hollander tussen een groep Marokkaanse crimineeltjes hangen. Hij wilde ergens bij horen. Niemand wist waarom hij graag bij die groep wilde horen. Hij was, na twee jaar in de beveiliging gewerkt te hebben, aangenomen bij de politie en had een keurige baan. Als agent zag hij nog niet dat er een grote groep Marokkanen, onder andere de groep waarin hij zelf rond hing, heel erg slecht is. Elke keer als ik hem tegen kwam kreeg ik te horen hoe goed de Marokkaanse gemeenschap wel niet was en hoe goed de islam wel niet was. Het duurde niet lang of ik zag mij Nederlandse buurjongen op vrije dagen een uniform dragen. Niet het politie-uniform, maar een zogenaamde djelleba. Vol trots paradeerde hij rond in zijn Marokkaanse mannenjurk. Hij zwaaide naar mijn vader en gooide er een ‘Salaam Aleikoem’ uit. Mijn vader ‘aleikoem salaamde’ terug en vroeg mij wat er mis was met Kevin. Ik haalde mijn schouders op en zei: “Waar je mee omgaat raak je mee besmet, pa.” Mijn vader begreep het niet.

Lees verder

En de winnaar is…

Altijd maar die winnaarsmentaliteit. Overal moeten we de beste in zijn. We worden als klein kut landje tweede op een wereldkampioenschap voetbal, maar het is niet goed. De Verenigde Staten waar Nederland al jaren achteraan waggelt, doen het lang zo goed niet. Al hebben die ook niet genoeg voetballers. Als je kunt voetballen, kun je het land ook dienen op een andere manier. Je kunt dan ook ‘army boy’ worden en met andere dingen schieten. In oorlog hebben onze Amerikaanse vrienden ook dezelfde winnaarsmentaliteit. Lukt het Bush senior niet te winnen van Saddam Hussein? Dan maakt Bush junior het wel af. Ergens hebben wij, als Nederlanders, dus wel een beetje dezelfde mentaliteit als de Amerikanen. Wij zijn er alleen net iets minder goed in. Lees verder