Sick fuck, Kevin

Met grote ogen heb ik gekeken wat er laatst gebeurde. Tot mijn verbazing was mijn buurjongen islamitisch geworden. Mijn Hollandse buurjongen kwam plots met een kaalgeschoren kop en een lichte baard in zijn Golfje aancrossen. Ik vroeg hem de reden van zijn bekering en daar werd ik al gecorrigeerd door hem. “Nee akhi, niet bekeren, maar terugkeren is wat wij doen. We worden allemaal als moslim geboren!” vertrouwde mijn buurjongen Kevin mij toe. Ik had spijt van mijn vraag. Hij moest lekker zelf weten wat hij deed. Ik zag hem altijd al als enige Hollander tussen een groep Marokkaanse crimineeltjes hangen. Hij wilde ergens bij horen. Niemand wist waarom hij graag bij die groep wilde horen. Hij was, na twee jaar in de beveiliging gewerkt te hebben, aangenomen bij de politie en had een keurige baan. Als agent zag hij nog niet dat er een grote groep Marokkanen, onder andere de groep waarin hij zelf rond hing, heel erg slecht is. Elke keer als ik hem tegen kwam kreeg ik te horen hoe goed de Marokkaanse gemeenschap wel niet was en hoe goed de islam wel niet was. Het duurde niet lang of ik zag mij Nederlandse buurjongen op vrije dagen een uniform dragen. Niet het politie-uniform, maar een zogenaamde djelleba. Vol trots paradeerde hij rond in zijn Marokkaanse mannenjurk. Hij zwaaide naar mijn vader en gooide er een ‘Salaam Aleikoem’ uit. Mijn vader ‘aleikoem salaamde’ terug en vroeg mij wat er mis was met Kevin. Ik haalde mijn schouders op en zei: “Waar je mee omgaat raak je mee besmet, pa.” Mijn vader begreep het niet.

Het was zomervakantie en Kevin vertelde mij trots dat hij óók naar Marokko zou gaan. Hij zou met Jamal, Mohamed en Nordin in de auto naar Marokko rijden. Ze zouden langs de Spaanse kust rijden en dan de boot naar Nador pakken en dan door Noord Marokko toeren. Vol trots sprak hij met handgebaren over zijn reis naar Marokko. Ik kan mij nog herinneren dat Kevin bij mij op de basisschool zat. Hij was heel rustig. Hij zat altijd een hoekje en vertoonde vreemd gedrag. Hij werd vaak gepest door diezelfde Marokkaanse jongens. Hij kreeg vaak klappen van ze. Kevin was een echte doorzetter en bleef proberen opgenomen te worden in die groep. Die groep die hem zo vaak tot op het bot vernederde. Blijkbaar is hangen met Marokkanen het nieuwe statussymbool. Ik wilde juist niet bij die jongens horen. Ze waren achterlijk en stom. Ze hadden respect voor niets en niemand. Ik heb ook een keer problemen met die gasten gehad. Ik was boodschappen gaan doen en kwam daar het zusje van Jamal tegen. We woonden in dezelfde straat en liepen samen terug vanaf de supermarkt naar huis. Onderweg waren wij gespot door iemand die blijkbaar heel graag vriendjes wilde zijn met Jamal, ik verdenk Kevin. Het verhaal ging dat ik het zusje van Jamal, Soumya, gekust zou hebben. Iets wat ik nooit zou doen. Soumya is namelijk verschrikkelijk lelijk. Het duurde niet lang of ik had Jamal ervan overtuigd dat de persoon die het hem had verteld een kronkeltje in zijn kop had. Ik vertelde hem het echte verhaal en dat was het zelfde verhaal als wat zijn zusje had verteld. Ik steeg weer op de ladder van Jamal, want ik had zijn zusje geholpen met de boodschappen. Iets wat van mij niet zo zeer hoefde, maar ik was liever vriendjes met Jamal dan zijn vijand. Het kleine gespierde mannetje kon je maar beter geen ruzie mee hebben.

De reden dat Kevin, ondanks zijn redelijke baan, zo graag bij de Marokkaanse jongens wilde horen begrijp ik tot op de dag van vandaag niet. Eerst dacht ik dat hij graag iets wilde met Marokkaanse meisjes en dat zijn enige manier dit doel te bereiken moslim worden was. Het ging hem echter niet alleen om de meisjes, al vond hij de Marokkaanse meisjes wel heel erg interessant. Het ging hem echt om de vriendschap met de Marokkaanse criminelen. Ik weet echt niet wat hem bezielde. Tot op de dag van vandaag is Kevin een moslim. Af en toe zie ik hem nog bij mij onder de flat hangen met zijn maatjes die allemaal nog steeds leven van drugshandel en overvallen. Af en toe kom ik ze tegen in de moskee waar ze de haantjes zijn. De gestoorde buurtgenoten van mij staan stoer om hun Nederlandse vriend heen. Ze willen de hele dag horen hoeveel zegeningen zij nu krijgen, omdat zij iemand tot de islam hebben gebracht.

Het ergste was dat ik in mijn vakantie die gek van een Kevin met zijn stoere vriendjes tegen kwam in Marokko. Als er nou iets was wat ik niet wilde dan was het die mongolen tegen komen. Stoer dronken ze hun Hawai en Poms, terwijl ze meisjes keurden. Ze zaten op een terrasje nabij het oh zo beroemde Marina Smir. Het enige wat ik hoop is dat Kevin ooit wakker wordt en denkt: ‘WAT DE FUCK DOE IK?’ En dat hij dan eindelijk weer zichzelf durft te worden. De persoon hoe ik hem ooit heb leren kennen. De persoon die intelligent was en gewoon wilde studeren. Doet hij dit niet heeft hij binnenkort ook een strafblad. Kan hij zijn goede baan bij de politie gedag zwaaien. Als het wel om een meisje gaat dan wens ik hem heel veel succes. Al wordt hij de (schijn)heiligste persoon op aarde, trouwen met het zusje van Jamal, Mohamed of Nordin kan hij vergeten. De vaders van hen zijn heel trots dat Kevin het islamitische licht heeft gezien, maar hun dochters trouwen allen (en alleen) met een Marokkaanse jongen en daar kan de Nederlandse moslim Kevin geen enkel verschil in maken. Neem dat maar van mij aan.

5 gedachtes over “Sick fuck, Kevin

  1. Misschien was Kevin altijd al op zoek naar het ware geloof. Misschien wist Kevin diep in zijn hart al die tijd dat dit voor hem de islam was. Misschien wist Kevin geen betere ingang daarvoor dan de Marokkaanse jongens uit zijn buurt, hoe slecht die jongens misschien ook zijn/waren. Misschien heeft Kevin zijn rust gevonden en deelt hij dit met de jongens waar hij mee omging en die hem in de islam hebben geintroduceerd, al dan niet met opzet. Misschien zijn die jongens nog steeds bezig met hun slechte zaken, maar worden ze langzaamaan positief beinvloed door Kevin. Misschien hecht Kevin aan Marokko omdat het stukje Marokkaanse cultuur hetgeen is wat hem de toegang tot de islam heeft verschaft. Misschien is Kevin nu meer zichzelf dan hij ooit is geweest.

  2. … of misschien niet. Het wordt hoogste tijd voor een sociologisch onderzoek naar bekeerlingen, ik kijk ernaar uit. In de UK is er een grote discussie over toenemend aantal vrouwen die zich bekeren, in Frankrijk over mannen, maar niemand kan er zijn vinger op leggen. Ben wel benieuwd, de gesprekken die ik al met hen heb gehad (enkel vrouwen) leggen wel iets bloot, maar dit is zwaar onder-onderzocht. We kunnen nog lang daarover doorgaan, maar zonder wat meer duidelijkheid zijn we maar aan het gokken.

    Alleszins, Kevin zijn bekering lijkt me wel een geval van peer pressure, goed artikel als altijd, Abdel!

  3. Misschien is ie door de politie ingezet om de groep te laten oppakken. Misschien moet hij infiltreren in een islamitische netwerk en doet hij dat via deze groep. Misschien heeft hij een psychische afwijking. Misschien is hij onzeker. Maar misschien ook allemaal niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s