ADHD, de vrees van het systeem

Voor alle mensen die nog steeds denken dat ADHD staat voor Alle Dagen Heel Druk, neem vooral niet de moeite om dit blog verder te lezen gezien het feit je het toch niet gaat begrijpen. ADHD staat voor: “Attention Deficit Hyperactive Disorder”
Voor iedereen die precies wil weten wat deze aandachtstekortheidstoornis precies inhoudt,  is google uitgevonden of kun je boeken erover lezen. Daar ga ik nu even niet op in.

Wat mij ontiegelijk stoort is alle zogenaamde wetenschappelijke onderzoeken die er worden gedaan naar dit fenomeen. Stuk voor stuk zijn ze allemaal nutteloos. ADHD bestaat namelijk niet maar is maatschappelijk bepaald. Dit houdt in dat de maatschappij een persoon de ADHD oplegt of niet. Als jij niet voldoet aan de standaard van de maatschappij, dus de ‘normale’ vereisten van gedrag, dan val je buiten de boot en kun je de stempel ADHD krijgen wegens je deviante gedrag, mits je voldoet aan de symptomen.

De grap is echter dat als iedereen in China de symptomen van ADHD heeft, jij in China dus geen ADHD hebt omdat het daar ‘normaal’ is. Iedere wetenschappelijke onderzoeker die een beetje heeft opgelet tijdens psychologie weet dus dan ook dat onderzoek doen hiernaar compleet overbodig is.

Veel mensen met ADHD slikken medicijnen, de bekendste is Ritalin. Ik heb dit ook jaren geslikt, maar zelf besloten om er mee te stoppen. Nu ben ik zo nu en dan wat drukker dan gemiddeld en kan ik mij soms lastig concentreren. De positieve kant van ADHD is echter dat ik zeer spontaan ben door mijn energie, mensen ook hiermee kan opwekken en opvrolijken en dat ik tot tegenstelling van andere ‘normale’ mensen kan hyperfocussen. Dit houdt in dat als ik iets echt leuk vind, ik ongeveer 5 keer zo hard er op kan concentreren als een normaal persoon. Dus ADHD is eigenlijk helemaal niet zo slecht zoals het wordt afgeschilderd. Veel belangrijke historische personen die veel voor de ontwikkeling van de mensheid hebben betekend waren gediagnosticeerd met ADHD. De bekendste is Albert Einstein.

De diagnose ADHD wordt vrij snel vastgesteld gezien het feit de farmaceutische industrie miljoenen verdient aan de verkoop van de medicijnen. Nu is er uit recent onderzoek gebleken dat ADHD te maken heeft met je voeding. Door middel van de juiste voeding verdwijnt de ADHD naar zo’n anderhalf jaar. De resultaten lieten zien dat er wel degelijk een verband was tussen voeding en ADHD. Ik heb het filmpje met een hand voor mijn gezicht zitten kijken, het slaat compleet nergens op. ADHD kinderen worden volgens het onderzoek gewone doorsnee kinderen. Nee, dat is juist? Schapen, volgers, in plaats van leiders en innovatieve mensen. Mensen met ADHD zijn vaak creatieve mensen die wat kunnen betekenen voor ons allemaal.

Maar nee, ik moet een nuchtere saaie doorsnee Hollander worden zoals ieder ander. Ik moet een nummertje worden, iemand die niet opvalt, iemand die net zoals alle andere mensen maar wat aanmekkert en de kudde volgt omdat JULLIE je ergeren aan het feit dat ik soms iets te aanwezig ben en iets meer tijd nodig heb om een boek te lezen.
Wat een wereldramp. Waarom zijn wij in godsnaam toch altijd bezig met wat anderen van ons vinden? Of waarom zijn wij in godsnaam toch altijd bezig met het gedrag van anderen? Accepteer elkaar als mens en let op jezelf. Ik accepteer toch ook mensen die rustiger zijn dan ik, die zich beter kunnen concentreren dan ik, waarom kan dat niet andersom? Omdat ik niet voldoe aan de eisen van de maatschappij?

Stel al zou dat onderzoek werken, al zou het compleet waar zijn en zou ik daardoor rustiger worden, heeft het nog geen effect. Ik kan het gehele onderzoek met 1 vraag onderuit halen en van de kaart vegen omdat zoals gewoonlijk, waar iedere wetenschapper die onderzoek doet naar ADHD dezelfde fout maakt. Klaar voor de vraag? Hier komt ie: In hoeverre hebben jullie dit wetenschappelijke onderzoek getest op mensen met ADD.

Mensen met ADD zijn namelijk exact hetzelfde als mensen met ADHD. Het enige verschil is dat zij niet opvallen omdat we altijd alleen maar bezig zijn met mensen ADHDers. Mensen met ADD hebben geen hyperactiviteit, hierdoor vallen ze vaak buiten de boot of tussen de wal en het schip. De interne processen van ADHDers en ADDers zijn exact hetzelfde. Zelfde symptomen, zelfde positieve en negatieve punten, alleen ADDers zijn dus niet hyperactief.

Dus als dat voedingspatroon daadwerkelijk werkt, zijn we nog verder van huis omdat dan bij de ADHDers de H verdwijnt, maar er intern nog steeds weinig verandert. We vallen dan allemaal buiten de boot net als de huidige ADDers. Mensen met ADHD zullen ontzettend geholpen worden door de prachtige resultaten van het onderzoek, nou geweldig. We zijn inderdaad geholpen, van de wal in de sloot ja.

Wat ik wil zeggen is, laten we met zijn alle kappen om ADHDers af te wijzen op het feit dat zij anders zijn dan wat wij van ze verwachten. Als we nou eens meer op ons zelf gaan letten, dan zul je merken dat je helemaal niet zoveel last hebt van ADHDers als het in eerste optiek lijkt. We moeten kappen continu maar alles te willen onderdrukken zodat het past in het ideaalbeeldje van de maatschappij.

Ik heb zelf ADHD, (maar dit was jullie uiteraard nog niet opgevallen) en ik kan je zeggen dat het mij alleen maar positieve resultaten heeft opgeleverd. Ik word vaak gezien als een gezellig energiek persoon met een doorzettingsvermogen waar je u tegen zegt. Ik zie ADHD dus ook absoluut niet als een curse maar als een gift. Iedereen die mij probeert te onderdrukken met medicijnen, voedingspatronen, kwakzalverij of andere onzin om mij in bedwang te houden is gewoon jaloers op het feit dat zij zelf saaie sufkutten zijn die nooit eens in het middelpunt van de belangstelling staan.

Tegen al mijn mede ADHDers wil ik zeggen: het medicijn zit tussen je oren, vergeet deze vanavond niet in te nemen.

11 gedachtes over “ADHD, de vrees van het systeem

  1. Ik ben Yuan en heb zoals uit onderzoeken gebleken ‘ADHD’. Ik herken precies wat je hierin duidelijk probeert te maken en je denkwijze. Zeker respect voor dit stuk, mij heb je!

  2. Mede ‘ADHD’er’ en ik ben het er niet mee eens. Ik neem me medicatie wanneer ik het nodig vind, anders hyper ik rustig door het leven. Wat voor jou werkt hoeft niet voor een ander te werken

  3. Aardig stuk vanuit een eenzijdige perceptie. I

    k heb ook de diagnose en ben vooralsnog heel blij met de medicijnen, als basis voor therapie en andere technieken welteverstaan. Ik zie mezelf stoppen met medicijnen in de toekomst en wellicht er dan alleen af en toe 1 nemen.
    Iedereen is anders. Iedereen heeft in verschillende mate last van of is aan gepast aan ADHD. Dus ook de overweging of je wel of geen medicijnen ‘nodig’ hebt is voor iedereen anders. Ik ben wel van mening dat we niet zomaar moeten overgaan tot medicijnen. Daar moeten we niet te makkelijk over doen.
    Ik heb er overigens relatief weinig last van. Voel me mezelf, heb nog steeds ‘briljante’ ideeën en ben nog vaak genoeg druk. En tuurlijk kan ook dat voor iedereen anders zijn. Door de medicijnen krijg je wat meer ruimte in je hoofd en het kan zijn dat sommige zaken dan pas aan het licht komen.

    Ik zou dus iedere ADHD-er willen zeggen; denk zelf na wat voor jou het beste is. Informeer jezelf uitgebreid en laat je niet zomaar iets door anderen vertellen. Niet door je dokter, boeken of zelfs mij.

    Ga er open in en geniet (uiteindelijk) van de nieuwe jij 2.0 ;)

  4. Ik ben het erg eens met Jeroen. (Ik ben overigens de andere schrijfster van een blog over ADHD :) – het is in ieder geval een inspiratiebron! ).
    Ook ik slik medicatie, vooral omdat ik zelf door de bomen het bos niet meer zag (twee energieke kinderen die zelf ook niet zijn overgeslagen bij het uitdelen der ADHD-genen) en ik voor zowel mezelf als voor mijn gezin moest nadenken, een regelrechte ramp wanneer het al zo druk is als je jezelf alleen door het leven probeert te wroeten (want soms voelt dat toch wel zo, ondanks alle zegeningen die ADHD ook met zich meebrengt).

    Er is geen ‘goed’ of ‘slecht’ antwoord, ieder mens heeft zijn eigen behoefte, of je nu ADHD hebt of niet. Je moet je geen dingen laten aanpraten waar je je niet goed bij voelt, maar je mag ook niet op voorhand alles maar afwijzen omdat je er dingen over hebt gehoord.
    Voor mij werkt Ritalin heel goed, precies op die manier zoals ik het nodig heb. Maar dat geldt helaas niet voor iedereen en die moet dan inderdaad zijn of haar eigen weg daarin vinden.

    En ik heb trouwens ook helemaal niet het gevoel dat mensen me willen veranderen, al worden ze af en toe doodmoe van mij…maar dat word ik zelf ook!
    Het is volgens mij niet zo dat ‘de maatschappij’ ons van alles op wil leggen, dat zit dan ook weer voor een groot deel tussen onze oren wanneer we dat denken.

    Het enige waar ik erg tegenaan loop, is dat ADHD an sich een zeer negatief begrip is: ofwel men roept dat ‘iedereen’ dat stempeltje maar opgeplakt krijgt, ofwel (met name) kinderen met ADHD zijn per definitie etterbakjes.

    Maar zolang ik zelf weet wat de waarheid is, houd ik me niet zo bezig met wat men roept. Vaak is dat toch onwetendheid en onbekendheid met wat het nu werkelijk inhoudt. Aan ons de schone taak om dit vriendelijk toe te lichten…..mocht men dit wensen. En zo niet…..dan niet:)

  5. haha, ja, ik wil heel graag…..maar zoals ik al schreef zit mijn leventje nogal ‘vol’….en dan blijft er echt weinig tijd & ruimte om de inspiratie te laten stromen…… Maar je weet het nooit, soms knalt er zo ineens iets uit;)

  6. hallo ik ben pascal,
    ik ben 23 jaar oud

    ten eerste respect voor dit stuk tekst.
    ik ben er zelf achtergekomen dat ik ADD heb.
    is wel op een niet zon leuke manier gegaan maar ben blij dat ik eruit ben.
    is bij mij begonnen dat ik altijd veel deed piekeren in mijn hoofd.
    en altijd me deed aanpassen aan andere mensen om mij heen.
    het leek alsof ik de emoties kon voelen van anderen.
    en was heel onzeker en snel overprikkeld en had veel moeite met concentreren.
    en leraren en andere mensen dachten dat ik laag begaafd was oftewel dom.
    en ik was altijd met andere dingen bezig dan school.ik was een fanatieke skateboarder in mijn basisschool tijd.omdat dit mij fasinerend intereseerde wat voor techniek en kunst hier aan te pas kwam.
    dit was een soort van hyperfocus voor mij en het maakte me bijzonder vrolijk.
    tegenover de andere dagelijkse bezigheden die volgens de normale mens(onderdrukte schapen) ”normaal” waren.
    ik had veel moeite om met die dagelijkse structuur dingen bezig te houden
    en alleen dingen die me intereseerde.

    en toen brak de middelbare schooltijd aan.
    de tijd dat je persoonlijkheid word ontwikkeld bij welke soort mensen je nu hoort.
    dat was voor mij net of ik op planeet ‘what the fuck” was terechtgekomen.
    ik kon mijn weg helemaal niet vinden tussen al die vreemde soort mensen op sommige na.
    voelde me anders als de meeste.en werd ook zwaar gepest door mijn teruggetrokken en verlegen houding.
    zo dus mijn schooltijd maar doorgekomen
    maar toen ik in de 3e klas kwam kregen we beroepskeuze en ik intereseerde me wel in techniek dit was dus mijn keuze ook.
    ik voelde een minderheid tussen de rest omdat ik zo onzeker was en werd gepest.
    maar toch maar mijn tijd afgemaakt
    en daarna ben ik gegaan voor mbo autotechniek.
    dit was weer omdat dit mij fasineerde.
    nu ook inmiddels 1e monteur en werkzaam bij motorenrevisie bedrijf.
    dit doe ik nu dagelijks met genot.

    maar toen brak de tijd aan van zware verwarring en zwaar alcohol en drugsgebruik.
    omdat ik mezelf haate door mijn persoonlijkheid en de traumatische gebeurtenissen in mijn leven.
    ik dacht van wtf wat ben ik en wat ga ik worden.
    ik boorde mezelf gewoon de grond in en vond mezelf zielig
    en ging daardoor zwaar aan de drugs.
    maar er was een mooi ding wat me opviel als ik cocaine/speed gebruikte dan verdwenen ineens mijn zwaar vervelende persoonlijkheid trekken.
    en ging hierdoor op onderzoek op google en kwam uit op ADD.
    dit gaf mij zon machtig gevoel dat er hoop was in mijn leven.
    waardoor ik transformeerde van een lelijk eendje naar een prachtige zwaan.
    en nu alles duidelijkeid begint te krijgen zit ik heel goed in mijn vel.

    maar wat ik hiermee wil zeggen is dat er eens meer begrip voor ons moet komen en herkenning bij de mensen om ons heen.
    maar ik denk dat ons soort mensen in de doofpot word gestopt in deze materialistische maatschapij.
    omdat wij niet willen voldoen aan de dagelijkse schaapachtige bezigheden.
    en wij gewoon wereld verbeteraars zijn en ons niet bezig willen houden met macht en hebzucht.
    maar LIEFDE!

    en ik schrijf dit stukje nu ook omdat er naar mij mening veel mensen met ADD/ADHD rondlopen.
    die zichzelf nog niet snappen en in negatieve spiraal terecht komen.
    en dit vind ik zwaar zonde van al die prachtige gaves en talenten in ons.
    want wat wij hebben is speciaal en geen fucking ziekte.
    als er nou eens meer mensen wakker worden en elkaar ermee gaan steunen.
    dan zal de wereld een stuk beter op worden.en het kunnen doorgeven aan onze kinderen.

    VIVA LA REVOLUTION !!!

    ik hoop hiermee dat er mensen nou eens GVD WAKKERWORDEN!!!!!!

    met veel plezier geschreven hoop dat jullie hier iets aan hebben
    groeten pascal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s