Gelijkwaardigheid

Mensen zeggen vaak te streven naar gelijkheid. Eens was ik ook een van die mensen. Toen werd mij gevraagd wat ik daar nu eigenlijk mee bedoelde.

Mijn verklaring was zo ongeveer als volgt: ‘Ik streef ernaar dat ieder persoon anderen met respect zal behandelen. Mensen waarderen elkaar om wat zij denken, kunnen en doen, zonder elkaar te veroordelen. Iedereen wordt behandeld met het respect wat hij/zij verdient.’ Ik weet dat dit heel idealistisch klinkt. Ook weet ik dat dit waarschijnlijk nooit zal gebeuren. Mensen zijn hier simpelweg te egoïstisch voor. Ikzelf inclusief. Maar na het geven van mijn verklaring werd mij verteld dat ik streef naar gelijkwaardigheid, niet naar gelijkheid.

Gelijkheid zou namelijk betekenen dat wij allemaal op dezelfde lijn zouden staan. Bijvoorbeeld; een leraar en een leerling kunnen simpelweg niet gelijk zijn. De leraar is degene die de informatie aan de leerling geeft en daarom zal de leraar altijd boven de leerling staan op die manier. De leraar en leerling kunnen echter wel gelijkwaardig zijn, wat inhoud dat beiden elkaar met respect behandelen. De leraar staat boven de leerling maar gedraagt zich niet extreem autoritair; hij heeft respect voor zijn leerling en ziet hem niet als minder. De leerling erkent dat de leraar een autoritaire positie heeft en betuigt het respect wat hoort bij de desbetreffende functie. Op het moment dat dit op deze manier gehanteerd wordt is er sprake van gelijkwaardigheid.

Helaas zijn er nog te veel mensen die misbruik maken van hum ‘hogere machtspositie’. De mentaliteit ‘Ik sta boven jou en dat zal je merken/voelen ook’. Waarom doen mensen dat? Is daar wel een reden voor? Zijn het hun eigen onzekerheden die opspelen en hun gedrag bepalen? Als dit het geval is, hoe komt het dan dat zij zo onzeker zijn? Dit vraag ik me oprecht af.

Voor ons, mensen, is het nodig om een bepaald zelfvertrouwen te hebben. Wij moeten zelfrespect bezitten willen wij anderen oprecht kunnen respecteren zonder jaloezie. Wij moeten op de hoogte zijn van onze eigen waarde voor wij anderen op waarde kunnen schatten. Wij moeten van onszelf houden voordat wij van anderen kunnen houden. In plaats daarvan kijken wij vaak (te) kritisch naar andere mensen terwijl wij bang zijn onszelf een spiegel voor te houden. Wij verwijten anderen wat wijzelf ook doen. Wij projecteren onze tekortkomingen op anderen zodat wij ons op hen kunnen focussen in plaats van op onszelf. Zelfreflectie is een moeilijk iets maar het is hoognodig. Wij hebben allemaal onze fouten, onze verbeterpunten. Het is belangrijker om deze bij jezelf te ontdekken en kennen dan deze bij anderen te constateren.

Om de een of andere redenen lijkt het dat wij vaak meer met anderen bezig zijn dan met onszelf. Zowel op positieve als negatieve manieren. Op die manier zullen wij nooit gelijkwaardig met elkaar omgaan. Kritiek kunnen ontvangen is minstens zo belangrijk als kritiek geven. Wij zijn allemaal mensen. Wij zijn allemaal menselijk. Dit houdt in dat wij geen van allen perfect zijn. Dit moet dan ook niet ons streven zijn.

Ik vind dat wij ernaar horen te streven dat alle mensen geaccepteerd worden zoals zij zijn. Dit betekent niet dat ik vind dat alles geaccepteerd moet worden van iedereen. Ik vind dat ieder individu moet reflecteren, kijken naar wat hij/zij zelf doet, zowel de positieve als negatieve punten. Ook vind ik dat mensen elkaar wel degelijk mogen aanspreken op gedrag. Ik vind alleen dat daarbij niet alleen aandacht aan de negatieve punten gegeven moet worden maar vooral positieve dingen moeten meer benoemd worden.

Ik vind dat mensen zich er meer van bewust moeten worden dat wij allemaal mensen zijn. Wij zijn allemaal individuen, samengesmolten tot iets wat wij een ‘beschaafde samenleving’ noemen. Ik vind dat wij in deze zogenaamd beschaafde samenleving een stuk beschaafder moeten doen naar elkaar. Ook zou het geen kwaad kunnen om meer samen te gaan leven in plaats van langs elkaar. Iedereen kan leren van ieder ander individu op deze wereld. Wij moeten elkaar meer gaan respecteren. Niemand is geboren met het gedrag en de state of mind die die persoon op dit moment heeft. Iedereen heeft andere levenslessen die hij/ zij kan delen. Iedereen heeft zijn/ haar eigen visie op de wereld, de mensheid, goed en fout. Niemand is meer waard dan een ander.

Alle mensen zijn gelijkwaardig. Veel mensen moeten dit alleen nog beseffen. En bijna iedereen moet er nog naar leren leven. Als wij dit op de een of andere manier ooit zullen bereiken, zal deze wereld er denk ik een stuk mooier uit zien voor ons allemaal.

3 gedachtes over “Gelijkwaardigheid

  1. Allemaal heel erg mooi, dat streven -maar wat DOE je dan? Wat houdt dat streven in? Ga je de straat op om mensen naast elkaar te zetten en dan ‘zoek de gelijkenissen’ spelen? Organiseer je discussies tussen verschillende (evt. etnische) groepen?
    Leraren en leerlingen kunnen niet gelijkwaardig zijn. Wel RESPECTVOL, maar gelijkwaardig niet. Een leraar heeft immers de ‘leiding’ en de wetenschap die hij moet overbrengen op de vaak jongere leerling.
    Marx had het in ‘Het Kapitaal’ en in zijn, met Friedrich Engels geschreven, ‘Communistisch manifest’ een voor die tijd geniale oplossing. Het communisme vloede daaruit voort. Geschiedenis leert dat het idee op schrift vrij mooi was, maar in werkelijkheid totaal niet werkte.

  2. Nee, ik zet geen mensen bij elkaar en organiseer geen discussies. Wel vinden dit soort discussies bijvoorbeeld tussen verschillende etnische groepen in mijn dagelijkse leven regelmatig spontaan plaats. Tijdens deze discussies probeer ik mensen duidelijk te maken hoe ik erin sta, ongeacht of ze het ermee eens of oneens zijn. Ik probeer ze wel te laten begrijpen wat ik bedoel. Ieder mens is een mens en alleen daarom al zijn wij gelijkwaardig.
    Je hebt gelijk dat gelijkwaardigheid in functie niet volledig mogelijk is. Wel ben ik van mening dat men zich niet (extreem) autoritair op hoeft te stellen als er sprake is van genoeg wederzijds respect. In functie. Maar aangezien je ook in functie nog steeds dezelfde persoon bent als buiten je functie ben je niets meer waard dan de ander. Nog steeds gelijkwaardig dus. Dit valt niet te ontkennen.

    Ik wil hiermee ook niets ‘Het Kapitaal’ achtigs neer zetten. Ik wil alleen dat mensen elkaar stoppen met elkaar de grond in boren en respectvol met elkaar omgaan. Ik wil dat mensen elkaar respecteren en waarderen. Dit lijkt mij niet onmogelijk.

  3. Ik ben het wel met je eens dat docent en leerling/student gelijkwaardig kunnen zijn. Sterker nog, ik werk in een onderwijsteam waarin dit een belangrijk deel van onze visie is. Gelijk en gelijkwaardig zijn inderdaad zeer verschillend in dit verhaal. Ik heb meer kennis en ben ouder, maar ga er van uit dat mijn deelnemers ook met een koffer vol ervaring naar school komen, sommigen hebben meer bagage dan ik. Ik respecteer hen en zij respecteren mij. Ik spreek ze aan op hun verantwoordelijkheden en geef feedback op hun gedrag en zij doen hetzelfde bij mij. Natuurlijk zijn er verschillen maar door onze visie als uitgangspunt onder ons handelen is de sfeer op onze school wel heel prettig en open.
    Dit bouw je wel op in een paar jaar: een eerste jaars die vers van het voortgezet onderwijs komt, heeft nog meer behoefte aan kaders dan een tweedejaars die al gewend is aan de manier van communiceren. In het derde jaar zijn de mensen die we opleiden eigenlijk al volwaardig beroepskracht en is er sprake van een grote gelijkwaardigheid. Maar geen deelnemer die denkt dat ik gelijk aan hem of haar ben. (op een eerste jaars na die in zijn enthousiasme tegen me riep:”Je bent baas, ouwe!” Ik heb hem uitgelegd dat ik dat niet zo’n goed plan vond…ik heb tenslotte niet de zandbak met hem gedeeld)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s