De Supermarktschreeuwer

Het is Ramadan! Heel de wereld weet dat het Ramadan is. In Nederland hebben we het Ramadanjournaal, Ramadanfeestjes en waarschijnlijk ook een speciale Ramadancommissie. En dat is helemaal niet erg. Er wordt duidelijkheid geschapen. Door duidelijkheid neemt de angst af. En als de angst afneemt, zullen mensen de islam gaan waarderen. En dat is toch uiteindelijk waar wij naar streven. Saamhorigheid. En die saamhorigheid zorgt er dan voor dat iedereen beseft dat niet alle moslims terroristen zijn. Dat niet alle Turken en Marokkanen onder de noemer moslims vallen. En dat niet alle moslims per definitie Turken, Marokkanen of stinkdieren zijn. Daar bestaat nu namelijk nog enigszins twijfel over, heb ik vandaag geleerd.

In de Ramadan worden alle familiebanden even wat sterker aangehaald. De verste ooms, neven, nichten en tantes zijn plots dichte familie. Er wordt samen gegeten, samen gelachen en samen gevast. Even zijn wij allemaal één en denken niet aan ruzie of geweld. Er wordt niet gedacht aan seks, drugs of rock & roll. Het is liefde wat de klok slaat. Zo ook vandaag voor mij. Ik was als eerst klaar met werken en een goede vriend, die later klaar was met werken, vroeg mij om zijn moeder thuis op te halen en boodschappen met haar te doen. Normaal gesproken had ik daar geen zin in gehad, maar het is Ramadan en dan doe je dat wel. Je zet net dat stapje wat je in een normale maand niet had gezet. Dat doe je niet alléén omdat de maand heilig is verklaard, maar ook omdat iedereen nogal humeurig is door het gebrek aan voedsel. De kans dat je irritatie opwekt bij je naasten is groter. Vandaar dat ik mijzelf wel wilde opofferen en boodschappen wilde gaan doen met de moeder van die vriend.

Na mijn werk reed ik een kleine 500 meter om en pikte de mevrouw op. Ze had een flinke boodschappenlijst af te werken. We begonnen bij de halalslager, die binnenkort geen halalvlees meer mag verkopen. We deden daar haar boodschappen. Een winkel vol mensen met knorrende magen. Na het inslaan van de juiste ingrediënten vervolgden wij onze weg naar de buurtsuper. Mijn vriend en ik wonen in een redelijk witte buurt en het was dan ook het makkelijkst om in onze witte buurt de boodschappen te doen. Onze buurt is overigens niet heel erg wit, maar het is geen Vogelaarwijk. Dat maakt een buurt al direct véél witter. Bij de supermarkt aangekomen pakte in een winkelwagentje en mijn boodschappenmoeder (met hoofddoek) liep alvast naar binnen. Ik krijg in mijn eentje nooit heel veel vreemde Ramadan vragen. Logisch ook, qua uiterlijk lijk ik meer Nederlands dan Fransje Bauer. Maar vandaag was het voor mij de dag dat ik officieel gediscrimineerd werd!

Bij het inladen van de boodschappen begon een bijdehante vakkenvuller al met de vraag of we tijdens de Ramadan wel eten mogen kopen. Ik beantwoorde de vraag met een kalme “ja”. Blijkbaar was de schappenvullende puber nog niet voldoende aan zijn trekken gekomen. Hij vroeg mij dan ook waarom ik mijn moeder een hoofddoek liet dragen en of ik mij niet schaamde om naast haar te lopen met zo’n gek doekje. Als eerst wilde ik de jongeman uitleggen dat het mijn moeder niet is en ik dus per definitie onschuldig ben aan haar hoofddoek. Ik bedacht mij net op tijd dat ik de puistenkop niets verschuldigd ben. Ik vertelde aan de hork dat ik mij zeker niet schaamde. Ik was trots op het dragen van het hoofddoekje. Het hoofddoekje staat voor mij, buiten de religieuze redenen, ook voor liefde, respect en beschaafdheid. Naar mijn mening drie dingen die de vakkenvuller niet kende en ook nooit in zijn leven heeft gehad. De puistenkop, die de naam Niels droeg volgens zijn naambordje, was even de weg kwijt in het verhaal. “Een stukje stof kan niet voor zo veel dingen staan! Ik vind het dom dat een vrouw zich laat onderdrukken door haar zonen en echtgenoot. Ik vind die Ramadan ook maar een zielige bedoening. En ik vind dat Wilders gelijk heeft. Jullie kutmoslims zijn een gevaar voor de samenleving” was zijn ‘come back’ zin. De boodschappenmama pakte mijn arm vast uit angst dat de discussie zou escaleren. Gelukkig ben ik geen opgefokte jongeman en vond ik het nu pas leuk worden. “Wat maak jij mij gelukkig, Niels. Mag ik je Niels noemen? Jij laat mij inzien hoe intelligent ik ben. De meest domme zinnen die jouw mond nu verlaten laten mij inzien dat ik blij moet zijn dat ik niet bij jouw groepje praatvee hoor. Ik praat niet om het praten, maar omdat ik iets wil zeggen. Voor jou zijn woorden enkel het kopiëren van iemand anders zijn mening. Een mening die hij ook weer kopieert van raadgevers en andere gekken om hem heen. Ik weet niet wie er een groter gevaar voor de samenleving is. Een vrouw met een hoofddoek of jij die zomaar dingen aanneemt van de eerste de beste charlatan. Mij maakt het niet uit. Ik ben, gelukkig, niet op deze wereld gezet jou te onderwijzen. Evenmin ben ik op de wereld gezet om jou op te voeden. Gelukkig is deze taak aan anderen. Ik weet alleen dat ze gefaald hebben. En dat hebben mijn ouders niet. En dat doet mij deugd. Als je het niet erg vindt vervolg ik nu mijn weg door de winkel om mijn boodschappen te doen en daarna een klacht bij jouw manager neer te leggen vanwege jouw onbehoorlijke gedrag. Fijne dag, Niels!” vuurde ik op Niels af. Niels was even stil stel en terwijl ik wegliep schreeuwde hij nog achter mij aan dat moslims écht slecht zijn. Wat een overtuigingskracht bezit die jongen toch.

Bij het instappen van de auto bedacht ik mij nog hoe dom Niels eigenlijk was. Mijn boodschappenmama zei: “Het heeft allemaal geen nut Rachid. Ik ben een juffrouw. Ik geef les aan groep 3. Ik ben in België geboren en beheers, buiten de Franse taal, ook het Nederlands perfect. Elk schooljaar begin ik het jaar met een voorstelronde. Ik vraag dan ook aan de kinderen of ze weten waarom ik een hoofddoek draag. De antwoorden zijn variërend en leuk. Elk jaar krijg ik ook een raar antwoord. Dit jaar vertelde een meisje mij dat ik een hoofddoek draag omdat ik arm ben. Volgens haar vader onderscheiden de arme vrouwen zich van de rijke vrouwen door een hoofddoek te dragen. Het arme kind kan er niets aan doen. Niels kan er ook niets aan doen. Het zijn de ouders die het niet snappen. Verspil je moeite niet en accepteer het. Er zijn zo veel leuke mensen om te ontmoeten. Het is zonde tijd te verspillen aan een paar stomme mensen.”

Daarom is mijn motto vanaf nu: FUCK YOU, MAN! En ik leg niemand meer iets uit!

Advertisements

13 gedachtes over “De Supermarktschreeuwer

  1. You made my day, Rachid! Een simpel beschreven voorbeeld van wat duizenden moslims iedere dag mee maken! Je hebt het zo goed beschreven dat ik er niets meer aan heb toe te voegen, behoudens dan dat ik je een oprechte kanjer vindt! ;-)

  2. Mooi! Ikzelf ben geen moslim. Ik kan mezelf niet eens een christen noemen. Ik stel me bij alles die ons opgelegd werden te veel vragen. Ik heb jammer genoeg niet het geluk om anders gelovigen of anders kleurigen in mijn naaste omgeving te hebben. Ik vind het altijd boeiend om die verhalen te geloven. Ik kan met het niet inbeelden dat deze “Niels” het zelfs nog maar aandurft zo’n toon te gebruiken. Je hebt Niels een zeer mooie repliek gegeven, maar ik denk dat het geen snars zal uitmaken. Het ga je goed!

  3. Wat een wijze moeder heeft die vriend van jou. Masha Allah. Moge Allah haar rijkelijk belonen, amien (en jou ook voor het helpen van haar :) ).

  4. Ik lees iedere keer met verbazing dit soort verhalen want ik kan bijna niet geloven dat er mensen zijn die zulke domme dingen vragen en zeggen. Neem nou die man die tegen zijn kinderen vertelt dat een hoofddoek wordt gebruikt als scheidingslijn voor rijk en arm. Weet die man niet beter of schept hij er genoegen in om dit soort dingen te verkondigen. Ik vind het in ieder geval erg schrijnend.

    • Ik ben bang dat de man wel beter weet, maar dat hij het weg wil zetten onder humor. Het probleem is dat zijn dochter nu wel les krijgt van een vrouw met een hoofddoekje. Arme man!

  5. Ik denk dat je niels in elk geval de kans hebt gegeven om zijn verschrompelde breintje voor het eerst in jaren te raadplegen. Wat zal dat jong een koppijn gehad hebben, ’s avonds! Mag ik je vragen om dit soort snotfiguren van repliek te blijven dienen? Al is het alleen maar om het feit dat je ze zo hoofdpijn bezorgt? En mij veel plezier door er over te schrijven…

  6. Zo’n jongen is niet in staat om voor zichzelf te denken. Daarom is iedereen die anders doet en denkt dan hij gewend is een gevaar voor hem en zijn wereldbeeld. Ik schaam mij er soms voor om me Nederlander te noemen als ik dit soort uitwassen hoor.
    Ik zal niet zeggen dat ik alles begrijp, en zeker niet dat ik het met alles eens ben, maar als we al niet in staat zijn om een ook maar een klein beetje respect voor elkaar op te brengen dan hebben we nog een lange weg te gaan.
    Mijn respect gaat in elk geval uit naar alle moslims die deze maand Ramadan vieren. Iets waar we al verende westerlingen in elk geval wel iets van zouden kunnen leren.

  7. Ik kan alleen maar zeggen: WAUW !! Goed gedaan!! En dat je ook meteen zo je woordje klaar had! (Ik denk vaak later: ik had dit moeten zeggen, en dat…)
    Het gaat inderdaad geen zier helpen helaas, want zoals Toetermuur al zegt, een verschrompeld breintje zal wel niet meer tot leven te wekken zijn……maar het geeft hoop dat je het blijft proberen! Ik doe mee:D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s