Zuursan

Ik ben meestal niet op mijn mondje gevallen. Noem een onderwerp en ik heb er 9,9 van de 10 keer een mening over. En die mening kan ik heel ongezouten geven als mijn stemming zich daarvoor leent. TV-programma’s, BN-ers, Twitteraars, mensen in de tram, exen en collega’s; ze lopen allemaal gevaar.

Ik ben niet zo’n aanhanger van “leven en laten leven”. Ik wíl het wel, maar ik kán het niet. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de wereld er een stuk beter uit zou zien als iedereen zich gewoon aan mijn standaarden hield. En als ze dat niet doen, dan ga ik klagen, bitchen en zeiken. Die houding heeft mij in een vorige werkkring de bijnaam “Zuursan” opgeleverd, een bijnaam die de lading behoorlijk dekt.

Zuursan kan bitchen over alles, werkelijk alles. De zwakzinnigen (meestal uit de provincie) die de Nederlandse TV bevolken en de TV-producenten die die lui zo nodig op de beeldbuis moeten brengen, collega’s die niet hard genoeg werken en die – áls ze hun werk al doen – er weinig tot niets van bakken, stinkende of anderszins hinderlijke mensen in de tram, mensen die hun kinderen niet onder controle hebben, domme en slecht gespelde meninkjes van Twitterpaupers… noem maar op. En o ja, de Jehova’s die mij zojuist wegrukten van het schrijven van deze blog. Vooral die! Tuig.

De vraagt rijst waarom Zuursan soms zo zuur is. Is het omdat ze een beter gevoel krijgt over zichzelf als ze anderen neersabelt? Ik geloof oprecht van niet. Het grootste gedeelte van mijn zuurheid bereikt de ander namelijk niet, omdat ik het ventileer via Twitter, Facebook en blogs, meestal zonder namen en foto’s. Is het omdat Zuursan van nature zo negatief in het leven staat, dat ze het goede van anderen gewoon niet kan inzien? Niet dat ik weet… Ik vind mezelf namelijk best optimistisch, geef mensen vaak genoeg complimentjes en die zijn altijd oprecht.

Ik heb mij vaak afgevraagd waaraan Zuursan haar bestaansrecht ontleent. Een echt antwoord heb ik niet. Laten we het er maar op houden dat het goed is voor de doorstroom van adrenaline om je af en toe eens flink te ergeren. Gelukkig lopen er – virtueel en IRL – genoeg minkukels om mij heen om een goede doorstroom te kunnen garanderen.

2 gedachtes over “Zuursan

  1. Ik snap helemaal wat je bedoelt. Ventileer maar raak, de manier waarop je het doet is vaak vermakelijk en zet ook regelmatig aan tot denken! “wat zit ze nou weet te mekkeren?” is bijvoorbeeld zo’n random gedachte die je op kunt roepen. XD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s