Kijken

Vandaag was het weer zo’n dag. Zo’n dag waarop mensen je naam op-gebruiken, voortdurend hoorde ik hem weer voorbij komen. Ik hoefde mijn kop maar buiten de deur van de werkkamer te steken, of er riep me weer iemand. Aan mijn eigen klussen kwam ik haast niet toe, ik heb de hele dag vriendelijk andermans problemen op lopen lossen, maar joh, daar kies ik zelf voor. Dus ik vind mij niet zielig. Ik werd er alleen wel moe van. En als ik moe wordt, straal ik iets ongenaakbaars uit. En dan ga ik op slot. En denken mensen dat ik chagrijnig ben. Goed afweersysteem, maar in mijn werk niet altijd even handig.

Lees verder