Bedenkingen bij Pukkelpop

Wat zich met Pukkelpop heeft afgespeeld is natuurlijk een menselijk drama en meer van dat, maar bij mij brengt dit toch een aantal interessante bedenkingen naar boven. Lees verder

Advertenties

Fuck Israël

Stel je voor: op een goede dag stapt er ongevraagd een vreemde je huis binnen. Wat blijkt, je huisbaas heeft eenzijdig besloten dat je het huis voortaan moet delen. Nog voordat je iets hebt kunnen zeggen blijkt dat de verdeling van het huis buiten jou omgaat. De nieuwe bewoner claimt het volledige huis en jij mag het doen met een klein slaapkamertje. Niet alleen dat, de deur wordt achter je dichtgegooid en van buitenaf op slot gedraaid. Vervolgens wordt je kamer in de fik gestoken. Terwijl om je heen de muren in brand staan kijken de buren verontwaardigd toe, maar steken geen vinger uit. De rest van de wijk heeft het te druk met gras maaien en bloemetjes water geven.
Lees verder

De Supermarktschreeuwer

Het is Ramadan! Heel de wereld weet dat het Ramadan is. In Nederland hebben we het Ramadanjournaal, Ramadanfeestjes en waarschijnlijk ook een speciale Ramadancommissie. En dat is helemaal niet erg. Er wordt duidelijkheid geschapen. Door duidelijkheid neemt de angst af. En als de angst afneemt, zullen mensen de islam gaan waarderen. En dat is toch uiteindelijk waar wij naar streven. Saamhorigheid. En die saamhorigheid zorgt er dan voor dat iedereen beseft dat niet alle moslims terroristen zijn. Dat niet alle Turken en Marokkanen onder de noemer moslims vallen. En dat niet alle moslims per definitie Turken, Marokkanen of stinkdieren zijn. Daar bestaat nu namelijk nog enigszins twijfel over, heb ik vandaag geleerd. Lees verder

De andere zijde

Terwijl deze anders zo vredige jaarlijkse komkommertijd zich als Alice in Wonderland is beginnen gedragen, voel ik de neiging een adrenalineshot recht in mijn slagader te rammen in de hoop door de tijd gekatapulteerd te worden naar 2083. Daar zal mij naar het schijnt ofwel een Europees kalifaat te wachten staan, of een arisch Europa vol zelfverklaarde ridders in slecht ontworpen steampunk. Lees verder

Gelijkhebberij

Ik word er geloof ik nogal eens van verdacht ontzettend graag gelijk te willen hebben. Waarschijnlijk komt dat door de hartstocht waarmee ik een discussie pleeg te voeren. Tegen het einde hiervan wordt er nogal eens door de ‘tegenpartij’ verzucht: “je hebt ook wel gelijk”, of “Jaaa hoor, je hebt gelijk hoor!”

Lees verder

Oók geen slokje water

Ik was een jaar of 15, het was in mijn beleving maart of april en we hadden gym. Een vriendin van mij, half Nederlands en half Marokkaans, klaagde dat ze zo’n dorst had. “Dan drink je toch even wat!” zei ik tegen haar, bijna snauwend. Dat kon niet: ze vastte. Ik was even uit het veld geslagen. Vasten? Wat is vasten? Ze legde het uit. Vasten tijdens Ramadan houdt in dat je overdag niet mag eten en drinken. Meer doe je natuurlijk ook niet op 15-jarige leeftijd, als Nederlands-Marokkaans meisje. Het was de eerste keer dat ik in aanraking kwam met het fenomeen Ramadan.

Lees verder

Ik weet het niet meer

Ik geef het eerlijk toe: ik weet het niet meer. Normaliter ben ik niet op m’n mondje gevallen, heb ik m’n zegje wel klaar, maar ik weet het gewoon echt even niet meer. Wil ik er met gestrekt been in, wil ik de nuance zoeken, of toch misschien maar gewoon de andere wang toekeren. Als moslim in dit land moet je wel over een olifantenhuid beschikken. Heb je die niet, dan kweek je er maar even gauw een, want de lading stront die dagelijk over je wordt uitgestort wordt alleen maar groter en groter. Ik betoogde al eerder dat bij alles, maar dan ook alles in dit land direct naar de islam wordt gegrepen. Als je óveral op moet reageren, dan ben je wel even zoet en persoonlijk heb ik wel iets beters te doen.

Lees verder

Bloggen

Bloggen is leuk. Een fijn stukje van een paar honderd woorden aan het www toevertrouwen, dat door redelijk wat mensen wordt gelezen en (overwegend positief) wordt becommentarieerd. Ik kan wel zeggen dat ik daar genoegen in schep. Toch dateert mijn laatste blog alweer van bijna een maand geleden. Wat is er aan de hand? Writer’s block? Handen in het gips? Wereldreis? Langdurig falende internetverbinding thuis? Nee, niets van dat alles.

Lees verder

Vertrouwen…

Het zat er al een tijdje aan te komen… een gedragscode voor de politie. Men mag geen kruisje, hoofddoek of tatoeage meer dragen. Dit in verband met de partijdigheid die zij eventueel kunnen uitstralen door deze ‘symbolen’.

Ik merk dat ik boos ben. Woest eigenlijk! En dat is iets wat ik pretendeer niet vaak te zijn. Mijn boosheid komt misschien wel, omdat ik er zelf niet aan moet denken dat mijn werkgever naar mij toe komt om te vertellen dat ik mijn hoofddoek niet meer mag dragen op het werk, omdat ook ik onpartijdig moet zijn. Lees verder

Ridder Grootenboer

Het is ongeveer kwart voor elf op maandagavond 4 juli. Het was een zonnige dag. Een gemoedelijke dag. Weinig te beleven in de Rotterdamse wijken waar Arnoud Grootenboer de scepter zwaaide. Er was weinig te doen. Geen lijk in de haven. Geen Marokkaans scootertuig, dat handtasjes van oude omaatjes hun schouder trekt. Geen verkrachters. Geen inbraken. Geen ernstige dingen. Althans geen ernstige dingen waar de held zich mee durft te bemoeien. Het moet namelijk allemaal niet te lastig worden. Lees verder

Normen en waarden

Hoe zou het eigenlijk gaan met Jan-Peter Balkenende?

Sinds het kabinet Rutte-Verhagen is geïnstalleerd, hoor je eigenlijk niemand meer over normen en waarden. Aan de ene kant is dat maar goed ook! Van personen die hun normen en waarden – of dat nou de Liberale of de Joods-Christelijke zijn – zonder pardon bij het grof vuil zetten, enkel en alleen om te kunnen regeren met gedoogsteun van de Partij Voor Vreemdelingenhaat (chill, het is maar een mening!), zou niemand dat natuurlijk nog pikken. Aan de andere kant zijn we met zijn allen dermate aan het asocialiseren, dat het geen kwaad zou kunnen om de normen en waarden weer eens op de agenda te zetten.

Lees verder