Wie ben ik?

Elke klas of school heeft wel zo’n jongen. Zo’n jongen waar eigenlijk niets aan lijkt te mankeren, maar die toch tot op het bot gepest wordt door de stoere jongens van de klas. Zo’n jongen die niet durft te zijn wie hij daadwerkelijk is, omdat hij bang is om nog erger gepest te worden. Precies die jongen was ik. Ik was de jongen van de klas die wel leuk en vrolijk meedeed, maar nooit goed kon opschieten met de andere jongens van de klas. Ik voelde nooit die drive om stoer te zijn of om groot en sterk te worden. Mijn interesse in auto’s en andere stoere ‘mannendingen’ was dermate klein, dat ik eigenlijk overal buiten de boot viel. Ik had altijd meer een band met de personen van het andere geslacht, die deden niet moeilijk omdat ik andere dingen tof vond dan de rest. En ook die band met het andere geslacht heeft voor dingen gezorgd die ik liever anders had gezien, maar zo ging het nou eenmaal.

Ik was altijd het goedlachse lieve jongetje, vaak ook geliefd bij leraren omdat ik erg gemotiveerd en soms ook vrij intelligent kon zijn. Ik was ook altijd het type dat gebukt ging onder grote groepsdruk en zich daarom niet kon ontpoppen tot degene die hij wilde zijn. Ik moest oppassen met wat ik zei, omdat ik anders een dramatische schooltijd tegemoet zou zien. Maar wat ik ook deed, alles was fout. Mijn vader bleek een verkeerde beroepskeuze te hebben gemaakt, want het bleek in mijn omgeving beter te zijn om een uitkering te trekken dan om je leven op het spel te zetten bij de politie. Ik werd daarop aangekeken en ik moest de consequenties tegemoet zien. In mijn vrije tijd bracht ik veel tijd door op het internet, omdat men daar alleen keek naar wie ik was en wat ik te zeggen had. Daar keek men niet naar de baan van je ouders of de dingen die je leuk vond.

Ik heb al sinds jonge leeftijd een grote fascinatie voor de hiphopmuziek en de daarbij behorende cultuur. Dat ik hierin geïnteresseerd was liet ik maar al te graag weten, aangezien de rest van de school dit ook enigszins had. Dit was natuurlijk in mindere mate, maar dit liet ik nooit merken. Zonder dat veel mensen het wisten schreef ik al jaren hiphopteksten en deed ik op het internet mee aan competities op dit vlak. Ik was een heel ander persoon op het internet, daar was ik op een of andere manier meer mezelf. Dit in tegenstelling tot veel anderen, want vaak doen mensen zich anders voor op het internet dan dat men daadwerkelijk is.

Ik heb dan ook nooit mijn lichaamsbouw echt mee gehad. Ik was niet gespierd, mijn gezicht was rijkelijk gevuld met de stempel der puberteit genaamd acné en ik heb nog steeds geen flauw idee welk kapsel mij nou het beste staat. Dit werkte ook totaal niet mee in de strijd tegen het pesten dus ik heb het grotendeels maar laten geworden. Ik reageerde dit juist af binnen mijn gezinsleven en heb hierdoor enkele jaren een flinke strijd gevoerd met mijn vader.

Dit alles tot ik besloot om het roer om te gooien en te gaan doen wat ik zelf wil, schijt hebben aan de wereld. Sindsdien ben ik niet op mijn mondje gevallen, ook al zou je met mijn gezichtscontouren wel denken dat ik een aantal keren flink de stoeprand heb gekopt, en doe ik wat ik wil. Ik schrijf columns, blogs en andere vervelende verhalen die door enkele mensen ook nog als amusant worden geacht. Ik maak hiphopmuziek en ook hier krijg ik nog vrij veel positieve reacties op, zelfs van de mensen die mij vroeger zo naar de filistijnen hebben geholpen. In mijn hoofd zit nog lang niet alles op een rijtje, maar dit zal komen met de tijd. Voor nu ben ik mij, voor zover ik mijzelf ken.

//

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s