Vakantiegevoel

Deze zomer MOEST en zou ik als onversneden ras-Europeaan naar Griekenland. De bakermat van de democratie en de geestelijke vaders van de naam van ons geliefde continent. Onze Griekse broeders verkeren in financiële nood en kunnen mijn splashings goed gebruiken, dacht ik. Maar niets blijkt minder waar. Ik heb diverse verwoede pogingen gedaan de lokale economie te steunen, maar de inheemse bevolking is wars van dat al.

Vol goede hoop probeerde ik een taxi aan te houden, maar de hond reed door. Nu ben ik niet de meest opvliegende persoon, maar toen ook de derde aanstalten maakte om door te rijden, heb ik een flinke rochel aan zijn voorruit doen toekomen. Met gierende remmen stopte de taxi en een opgefokte dwerg, compleet met stalinistische snor en grafkop, stapte uit de verpauperde roestbak. In eerste instantie dacht ik dat hij, à la TCA, naar zijn kofferbak zou lopen om er minimaal een machete uit op te duikelen. Zou ik me nog wat herinneren van mijn drie lessen krav maga als het er op aan kwam?

Naargeestig zocht ik naar een object om een eventuele tegenaanval mee in te kunnen zetten. Helaas was er alleen een straatkat voorhanden. Ik flirtte met de gedachte deze via een flikflak op te pakken, te knijpen en vervolgens in zijn gezicht te mieteren. Gelukkig maakte de realiteit korte metten met mijn paranoia. De chauffeur liep rustig op me af en verklaarde in gebroken Engels dat het geenszins zijn bedoeling was mij te
schofferen door niet te stoppen. Het bleek dat meneer in staat van staking verkeerde, net als alle andere taxi’s in Griekenland overigens. Enigszins teleurgesteld over het uitblijven van de fittie zette ik de schurfterige kater terug op de brievenbus waar ik hem enkele momenten eerder van af had gegrist en vervuld van nieuwsgierigheid ging ik een conversatie aan met de royaal behaarde gnoom.

Kennelijk achten taxichauffeurs het noodzakelijk te staken omdat ze nu 6% belasting moeten gaan afdragen over hun starttarief. Dat komt neer op een eurootje of drie per dag minder omzet. Als dit Sudan of Cambodja was, had ik het best begrepen. Maar als je netto 350 op een dag pakt, wat loop je dan te bitchen? Ik bood hem aan om 20 euro extra te betalen voor de rit, maar ook dat mocht niet baten. Het bleek een principekwestie. Gefrustreerd dat ik zijn standpunt niet deelde en van mening was dat de Grieken zelf ook wel in de buidel mochten tasten om de verkwistingen van hun communistische kankerregering aan Europa te vergoeden, stapte snormans weer in zijn bolide en verdween.

Ok, staken voor 600 euro per jaar? Terwijl je gedurende je staking van drie dagen minstens negen barkie misloopt? Je malle kankermoeder (mijn ma heeft ook kanker gehad, dus ja dat kan ik zeggen ja). Dan hoort je land ook gewoon failliet te gaan. Met de nadruk op fail. Als je niet wilt grinden voor je money maar liever drie dagen het communistische stakings-gospel wilt gaan verkondigen, doe je ding weet je. Maar niet als ik op je eiland ben, want je fokt mijn vakantie op.

Er zat niets anders op dan drie kilometer te gaan slenteren in de brandende zon, op zoek naar een kaolo stadsbus. Inmiddels was ik aardig aan het krokeren met mijn melkfles-complex en besloot even na het middaguur ergens een flesje zonnebrand op de kop te tikken. Ik was ook wel in voor een Volkskrantje of een knapperige AD en ging vol consumptiedrift opzoek naar een kiosk. Tot mijn schrik waren de straten echter uitgestorven en waren er meer gesloten rolluiken dan Grieken te bekennen. Het was donderdag, 13:00 uur. Een aardige zwerver legde me in het Duits uit dat Grieken het te warm vinden om tussen 12:30 en 17:30 uur te werken. Het Griekse leven zou vooral floreren tussen 18:00 en 23:00 uur, werd mij beloofd. Ik vroeg hem of dit elke dag het geval was en hij zei dat dit met uitzondering van de zondag inderdaad schering en inslag was. Op zondag doen Grieken namelijk helemaal geen malle donder. Grieken willen geen geld verdienen. Grieken willen hem de tyfus chillen, met wat sardientjes onder een parasolletje.

Het is frappant om te zien dat de landen, die negen cent van elke door mij omgezette euro willen hebben als
lastenverlichting, allemaal siestas houden. Spanje, Italië en Griekenland dus. Ik heb enkele jaren geleden al in Perugia de voorgevel van een kapper, die halverwege de knipbeurt kapte met kappen van mijn coupe en mij vervolgens maande om om 18:00 uur terug te komen om mijn kapsel af te coiffuleren, verbouwd. Ik kan daar niet tegen snapje. Luie hoeren.

Ik voelde… wacht ik ga zo verder. De hoteleigenaar is even aan het opscheppen over zijn acht villas in Canada, hij laat me niet rustig bloggen. Ok, waar was ik? Oh ja, Grieken snijden zichzelf in de vingers met de scherven van het glazen huis van waaruit zij stenen gooien op Brussel. Als je in het toeristische hoogseizoen elke dag drie tot vijf uur gesloten bent en überhaupt pas open gaat om 8:30 uur, doe je dit jezelf aan. Alleen het ingehuurde balkanpersoneel in de horeca bikkelt rustig verder.

Ik besloot een Griekse salade met gefrituurde courgetbloemen te bestellen terwijl ik wachtte op de bus. Tjappings waren aaight en het vakantiegevoel kwam stapvoets terug. In de bus werd ik misselijk van de ranzige zweetgeur van een paar onvergaste moffen en deponeerde mijn lunch in het daarvoor bestemde kotszakje aan de stoel voor mij. Ik ben nogal motorisch uitgedaagd en de helft van mijn maaginhoud belandde in het gangpad. Tussen de stukjes rijst en tomaat trof ik ook wat brokjes van het eerder genoemde vakantiegevoel aan. De hostess van de bus flipte en gaf me een bitchslap. Overmand door frustratie heb ik haar maar gestrekt. De bus werd tot stilstand gebracht en de locale autoriteiten werden aangeroepen.
 
…De hotel eigenaar is momenteel aan het klagen over de hoeveelheden “black people” die hij in zijn geliefde Los Angeles de wijken over ziet nemen. Het geeft een beetje hibbie aan mijn blogmodus. Ik hoop dat er zo een motjo binnenkomt die ‘ie kan gaan hosselen. Ik ben pretty much uitgeluld met deze G.
 
Ok, de skanna kwam, nam mij en mijn chick mee. De beelden van de bus werden bekeken. De sko lachte er smakelijk om en liet me na een uur met een Engels/Duitse brochure met leestips over anger-management
weer richting Molyvos togen. Als ik me echter nog een vuiststoot zou laten aftroggelen door de plaatselijke
bevolking, zou er een boete van tenminste 350 euro in mijn verschiet komen te liggen. Ze zouden echter wel een proces-verbaal opmaken voor de hostess die het geweld had ontlokt. Dat troostte me wel een beetje.

Eenmaal aangekomen in het pittoreske vissersdorpje, bleek dat de inboorlingen bezig waren met een homofobische campagne van mieterse proporties. Lesbos, dat bekend staat om haar lesbisch/pedofiele filosofe Sappho, was bezig met een rebranding van de merkidentiteit van het eiland. Lesbos moet binnen twee jaar Lesvos gaan heten. Er komen te veel gays naar het eiland volgens de agorafobische nazi burgerij. Als het even kan en mag van Brussel willen ze het eiland liever hernoemen naar Mythelini, maar dat is te duur. Dus vervingen ze lauter de B voor de V. Twee jaar geleden las ik al ergens dat de Grieken wilden dat lesbo’s zich geen lesbo’s meer noemden. Dat liep een beetje spaak, vandaar het huidige sinistere plan. Als een land niet begrijpt dat batties en scissorsisters kindloze tweeverdieners zijn, die leven voor de splash, mag je van mijn part failliet gaan. Ik ben ook niet helemaal 100 met nichten, maar hun doeks kan ik als hetero chauvinist prima spenderen. Als je niet kan monitizen op een gratis imago, ben je een ezel en geen knip voor je neus waard. Homo’s zijn ook gewoon mensen, met gevoelens, recreatieve wensen en een bankrekening die leeg kan. En waar cash is moeten principes wijken als dat van belang is voor je survivalgame.

Griekenland is fokked. Ze bouwen kapitale villas om ze vervolgens te laten verpauperen. Ze kopen BMW’s en Merc’s om te laten doorroesten in de brandende zon onder een dikke laag stof en zwaluwschijt. De Griek is door 99 jaar, al dan niet verkapt, communisme geïndoctrineerd om te loungen en te zeuren bij de overheid om hun dootje. Daarom heb ik vandaag een huurbakje gepakt en ben het hele eiland rond gereden met een paar bussen autolak en wat fatcaps. Ik heb zoveel mogelijk KKE (communistische partij) throwups gecrossed. Grieken besmeuren hun gevels graag met partijpropaganda. Meer kan ik niet doen om ze te helpen.

Kijk, ik ben niet iemand die Griekenland uit de euro wil hebben of zegt dat we Spanje en Italië moeten laten vallen. Ik ben echter wel iemand die zegt dat Griekenland Lesbos en alle andere oostelijke eilanden in hun archipelago maar aan Turkije moet verkopen om uit de schulden te komen. Grieken planten olijfbomen waarvan de vruchten niet aan de straatstenen gesleten kunnen worden en wegrotten op het veld. Een volk dat alleen mais plant als hegwerk verdient geen mooie eilandjes. Ze moeten het maar doen met hun stoffige vasteland. Nederland moet mijns inziens hardere eisen gaan stellen over de verkwisting van winkeltijden, de povere arbeidsethos en de gewassen die er worden verbouwd. Ook vind ik dat Kreta, Kos, Karpathos en Rhodos moeten worden toegevoegd aan onze TV-tas. Nederland mag best een miljard of wat regenen op het Griekse gepeupel, maar dan wil ik ook waar voor onze do. Geef ons die eilanden met je mediterane land fat ass. Jullie kunnen niet hangen met 2011. Ik heb verder niets tegen Grieken, anders had ik ze er wel mee gepopt.

Efcharisto poli voor het lezen.

5 gedachtes over “Vakantiegevoel

  1. Eens met Mae: goed verhaal, zowel qua analyse als qua oplossing! Ik denk alleen dat de “kanker”-Polizei wel aanstoot zal nemen aan deze blog (en misschien zelfs wel vroegtijdig ophoudt met lezen)…

    Beste Idee Van De Week: Kreta, Kos, Karpathos en Rhodos als “Oostelijke Waddeneilanden”. Ik zeg: doen!

  2. Prachtig artikel, zonder meer. Griekse eilanden aan Turkije geven ligt misschien wel redelijk gevoelig omwille van een klein historisch incidentje, maar ach. (Stiekem economisch antwoord: Griekenland uit de euro, de drachme devalueren, zo tegelijk de schulden afbetalen én nieuwe investeringen aantrekken, tegen eigen tempo verdergaan / verderluieren.)

    Vind jij jezelf trouwens een ramptoerist (in die andere zin van het woord) of is dit werkelijk enkel in Griekenland mogelijk bij jou? ;-)

  3. ik ben geen ramptourist. ik wil gewoon helpen en zrgn dat nl geen geld geeft aan dweebs de het er weer binnen een jaar door draaien.

    en turkije heeft grikenland terecht aangevallen. at zou jij don als er een natie vol stalinistisch addergebroed voor je kustlijn opdoemt.

  4. Of het terecht is maakt mij niet zo uit, ik heb geen pan-Europees wereldbeeld, dus laat ik die kwestie liever in het midden dan mij te moeten specialiseren en een standpunt in te nemen.

    Maar ik geef je wel gelijk over de Griekse mentaliteit, ben er vaak genoeg geweest en mijn zus heeft er een klein jaar gewoond, dus die kan er ook van meespreken. Toch zijn de Grieken eerder slachtoffer dan schuldig, de EU en de euro hebben hen in een onmogelijke positie gezet die nu de hele maatschappij verzuurt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s