Na mijn eerste ‘avondje los’…

Jaren na mijn eerste ‘avondje los’ bereidde ik mij voor op mijn eerste schooldag op het MBO. Inmiddels genoot ik nog meer van mijn leven dan voorheen. Ik was 16 en dus volledig volwassen vond ik zelf. Ik leefde mijn leven met heel veel plezier. Ik ging overdag naar school en daarna ging ik met vrienden tafelvoetballen. In het weekend gingen mijn vriendinnen en ik het liefst drie avonden stappen. Kortom ik leidde het heerlijke, onbezonnen leven van een tiener.

Op mijn eerste schooldag liep ik rustig over het schoolplein en keek eens goed rond. Iedereen was nieuw, dus redelijk onzeker. Toch waren er al een aantal groepjes gevormd. Ik koos om rustig tegen de muur te leunen en te wachten tot de bel ging.

Plotseling zag ik een bekende. Ik kon hem niet direct plaatsen, maar die prachtige bruine ogen hadden ooit diepe indruk gemaakt op mij. Na korte tijd herinnerde ik mij mijn eerste ‘avondje los’. Mohamed herkende mij direct en kwam met een brede grijns op mij afgelopen. “Zeg me niet dat je deze opleiding gaat volgen!” Ik knikte enigszins beduusd en vroeg hem wat hij hier kwam doen. Hij legde uit dat zijn vorige opleidingen niet zo lekker gingen dus dat hij er voor koos om de volwassen opleiding te gaan volgen. Hij probeerde nog even te peilen waarom ik hem nooit had gebeld, maar ik suste de vraag weg. “We zijn bijna drie jaar verder, dus zeur niet alsjeblieft”. Zijn grijns werd groter en hij gaf aan dat zijn indruk van mij nog steeds dezelfde was. Het gaf me een bijzonder gevoel, maar ook was ik mij bewust van zijn ‘trucendoos’.

De schooldag was oké, nieuwe klas en nieuwe docenten zijn altijd spannend, maar ik kreeg het idee dat ik hier de aankomende drie jaar wel door zou kunnen komen. Onderweg naar het station zag ik Mohamed tegen zijn auto aangeleund staan. Hij stond me duidelijk op te wachten en vroeg me of hij me ergens kon brengen. Toen ik mijn treinkaart liet zien en doorliep droop hij af. Dit ging nog een aantal dagen zo door en zijn volhardendheid intrigeerde mij. Na een week gaf ik eindelijk toe en besloot dat hij me naar huis mocht brengen. Mijn ouders lieten hem binnen en waren fan. Ik was nog steeds een beetje achterdochtig.

Als ik samen was met Mohamed voerden we bijna altijd gesprekken over de islam. Uren konden we bomen over ‘tawheed’ en ‘imaan’ en ik ging mij steeds meer verdiepen in deze bijzondere levenswijze en religie. Op school gebruikte ik het onderwerp ook regelmatig voor scripties en spreekbeurten. Nooit of te nimmer om mij zelf te bekeren, maar altijd omdat ik het een prachtige levenswijze vond.

Mohamed en ik waren inmiddels onafscheidelijk en hij ging steeds vaker mee tafelvoetballen, poolen of mee naar de stad. In het weekend kwam hij bij mijn ouders over de vloer en het was een heerlijke tijd.

Na twee jaar was Mohamed klaar met zijn studie en nam hij me mee in de auto naar het strand. We liepen een uur langs de waterlijn en bespraken wat we met het leven wilden doen… Plots stopte hij en vertelde me dat hij wilde praten. Mijn ademhaling stokte voor een moment en ik voelde het bloed uit mijn gezicht wegstromen. Dit klonk serieus en niet positief. Mohamed ging zitten op het zand en wees naar de ondergaande zon. Hij vroeg me te beloven bij het zien van een ondergaande zon altijd aan hem te denken. Ik weigerde dit omdat ik geen reden zag voor deze romantische daad. Hij vertelde me dat hij op vakantie zou gaan naar Marokko en dat het tijd was om afscheid te nemen. Opgelucht haalde ik adem en vroeg wanneer hij terug zou komen. “Niet”, zei hij. Ik voelde mijn keel dichtknijpen. “Hoe bedoel je?” vroeg ik oprecht verbaasd. Hij vertelde me dat zijn ouders voor hem hadden besloten dat hij moest trouwen met een nichtje uit Marokko. Dat hij inmiddels 24 was en dat hij een baan had gevonden waarmee hij haar naar Nederland kon halen. Wij zouden elkaar dan nooit meer zien…

Tranen biggelden over mijn wangen, mijn allerbeste vriendje ging voorgoed bij me weg en ik zou hem nooit meer zien! In paniek probeerde ik hem over te halen, maar hij had zijn besluit genomen. Hij ging zijn ouders gehoorzamen en hun wil uitvoeren door te trouwen met zijn nichtje. “Zoals het een goede moslim betaamt”, zei hij.

Door zoveel onrecht besloot ik die dag de islam tot op de bodem uit te zoeken! Dit ging ik niet zomaar accepteren na al die mooie dingen die ik had geleerd!

Advertenties

3 gedachtes over “Na mijn eerste ‘avondje los’…

  1. Mooi geschreven masj’ Alllah! En helaas de werkelijkheid van teveel jonge vrouwen… Toen, maar ook nu komt dit nog voor. X wss

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s