Doet ie het of doet ie het niet?

Woensdagochtend, paar minuutjes over half zes rinkelt er een telefoon in huize Hillen. Mevrouw Hillen fluistert zachtjes tegen haar man: “Hans telefoon. Hansie word nou wakker. De telefoon gaat. Het is vast voor jou.” Slaap uit zijn oog wrijvend slaat hij wat wild om zich heen. Uiteindelijk voelt hij de vorm van zijn telefoon met gehackte Vodafone voicemail. “Hillen spreekt u” spreekt hij nors door zijn mobiele spreekapparaat. Aan de andere kant van de telefoon klinkt een opgewekte Rasmussen “Hans, het is toch van groot belang dat jullie mee helpen bommen te gooien op Libië. Iedereen doet nu mee. Zelfs de Belgen.” Minister Hillen haalt diep adem en kijkt naar zijn vrouw. Met grote ogen ligt mevrouw Hillen aan haar kant van het bed te wachten op de reactie van haar man. “Het gaat ‘m niet worden, Anders. Ik zie het niet zitten.” Vertelt Hillen aan Rasmussen. Mevrouw Hillen sluit haar ogen en draait haar rug naar haar man. Weer die nare Deen denkt ze. Wanneer laat hij ons nou eens slapen.

Minister Hillen staat op met de telefoon nog aan zijn linkeroor. Hij schiet zijn pantoffels in en doet zijn ochtendjas over zijn streepjespyjama aan. Langzaam waggelt hij de trap af, met een ratelende Rasmussen aan zijn oor. Beneden schenkt minister Hillen een glas melk in. Hij kijkt op het pak. Het zou je toch niet gebeuren dat er EHEC in zit. Je weet het nooit. De Aldi is een Duits bedrijf. Wie weet komt de melk dan ook wel van Duitse koeien. In twee slokken drinkt hij zijn glas leeg. Ondertussen spreekt Rasmussen de laatste zinnen. “Het is simpel Hans. Je hebt een keuze. Of je doet met ons mee en je gooit ook bommen op Libië en je kunt van ons altijd alle steun verwachten. Of je doet niet met ons mee en je trekt jezelf terug en de rest hoef ik dat niet meer uit te spreken, toch Hans?” Beduusd keek minister Hillen om zich heen. Wat moest hij nu zeggen? Wat vindt de rest hier van? Hij kan toch niet zomaar in een paar tellen antwoord geven. Hij is al een helikopter kwijt geraakt daar in Libië. Maar wat zou Maxime zeggen? Bommen gooien op Libië betekent vriendjes worden met de Verenigde Staten. En vriendjes worden met de Verenigde Staten betekend een orgasme voor Maxime. “Anders, neem het mij niet kwalijk. Ik kan nu geen beslissing nemen. Ik moet dit overleggen met de rest. Wij hebben die geblondeerde dwaas bij ons rond huppelen. Die is ÁLTIJD tegen. Voor wanneer wil je het antwoord hebben?” wil minister Hillen weten. Rasmussen lacht. Ze doen het wel denkt hij. “Eigenlijk heb je geen tijd meer, Hans. Heb je thuis ook de broek niet aan? Probeer het zo snel mogelijk in orde maken. Ik hoor vanmiddag voor 5 uur van je. En Geert die luistert naar niemand. Negeer hem dan ook gewoon.” Ratelt Rasmussen.

Stampvoetend en mokkend loopt minister Hillen weer naar zijn slaapkamer. Mevrouw Hillen is nog wakker. Ze draait zich weer om naar haar man. “Problemen Hans?” vraagt ze lief. Minister Hillen kijkt naar zijn vrouw. Hij weet niet wat hij tegen zijn vrouw moet zeggen. Zijn vrouw is nog wel een oprecht christen. Niet geleid door geld. Niet beïnvloed door macht. Zij gelooft in God. Hoe moet hij aan haar vertellen dat er van hem verwacht wordt dat hij bommen gaat gooien op Libië. Bij de grondaanvallen zullen duizenden mensen omkomen. Dat ontkracht het gehele ‘Gij zult niet doden’ uit de Bijbel. Alleen als hij het haar niet vertelt, dan leest ze het over een paar uur op haar computer of ze vertellen het in het nieuwsbulletin dat haar lievelingsprogramma onderbreekt. Dat zou haar hele ochtend met ‘Koffietijd’ verpesten. Ze vindt Quinty en Loretta zo leuk. Hij kon het maar beter zeggen. Hij haalde diep adem en zei: “De NAVO wil dat ik help Libië aanvallen. We moeten ook bommen gaan gooien. We hangen er nu een beetje rond en geven onze benzine aan de Denen. Nu moeten we echt gaan werken.” Zijn vrouw kijkt op. Eventjes verbouwereerd door het nieuws weet zij niet wat te doen. Ze kijkt haar man diep in zijn ogen aan. “Doe het alsjeblieft niet, Hansie” smeekt ze hem. Minister Hillen draait zich om. “Ik moet Maxime bellen en naar Den Haag.” Roept hij haar toe. Voor hij wegloopt kust hij vluchtig het voorhoofd van zijn vrouw en wenst haar een fijne dag.

5 gedachtes over “Doet ie het of doet ie het niet?

  1. Het is voor mevrouw Hillen te hopen dat ze inderdaad zo naïef en lief in elkaar steekt als jij haar beschrijft, Rachid! Anders zou ze het veel te zwaar hebben met haar Hansie…Zoals jij haar neerzet, is ze bijna beter dan de God waarin ze gelooft: ze zal Hans alles vergeven en hem nergens op afrekenen.

    ‘k Heb wel vreselijk veel zin in een gezellig bakkie, nu! Koffie-koffie-tijd…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s