De economie en de vrouw

Vrouwen worden ondergewaardeerd tegenwoordig. In een geemancipeerd tijdperk waar we in leven is dit toch een aparte constatering. Het valt op dat vaak bij Economische vraagstukken de vrouw onbewust niet meegerekend wordt. Uiteraard bij wetenschappelijke onderzoekers wel, want die zijn altijd nieuwsgierig naar hoe gender invloed heeft op bepaalde kwantificeerbare gegvens als loon, opbrengsten en andere nummerieke waarden. In een college statistiek dat ik heb gehad van een universitair docent, greep zij vaak de onevenredige beloning voor arbeid beinvloed door gender aan. Ze zat er nogal mee dat in dit sterk gereamancipeerde tijdperk er nog steeds vrouwen zijn die bij gelijke arbeid minder verdienen dan hun mannelijke collega’s. Dit is de eerste constatering waar de vrouw in de economie achtergesteld is.

Argument twee is het stigma dat vrouwen huismoeders zijn en de zorg van kinderen op zich moeten nemen. Tijdens één van mijn bijlessen Economie werd aan een leerling gevraagd hoe het kan dat bij een analyse op basis van individuele inkomensgegevens er toch mensen zijn met een inkomen onder het bestaansminimum. In Nederland is dit bestaansminimum verankerd in onder andere de uitkeringen en het minimumloon zodat mensen beschermd worden tegen het leven onder het minimum. Mijn bijlesleerling stond helemaal paf en wist bij god niet waar zij het moest zoeken. Zij was immers in de veronderstelling dat iedereen een inkomen heeft dat aan het minimum voldoet (lees;het ontvangen van een uitkering of minumumloon). toen zei ik tegen haar dat ze vergeten is dat er huismannen en huisvrouwen zijn die niet werken, maar van wie de partner het gezinsinkomen verdient. Het leverde een ‘Oja!’ moment op. Door deze gebeurtenis kwam ik op een raadsel die mij ooit is verteld en die raadsel gaat als volgt:

[/..]Een man en zijn zoon rijden op een zonnige dag met de auto over de provinciale weg. Er komt een auto die rood negeert op een kruispunt terwijl hun door groen licht rijden vanaf de zijkant pontificaal op ze ingereden waardoor zijn zoon gewond en bewusteloos raakt. De vader heeft slechts enkele kneuzingen en schrammetjes en is nog bij kennis. De auto heeft schade opgelopen aan de passagiers kant maar kan nog rijden. In allerijl besluit de vader zijn gewonde zoon naar het ziekenhuis te rijden. Aldaar, worden ze bij de eerste hulp geholpen door de ziekenhuisstaf en wordt er een Chirurg geroepen. De Chirurg komt aangelopen en ziet de jongen verwond en bewusteloos liggen, maar nog in leven en schrikt en zegt vervolgens: ‘Ik kan hem niet opereren het is mijn zoon’. Wie is de Chirurg? [\..]

Probeer eerst de raadsel op te lossen en lees dan pas verder. Uiteraard als je er niet uitkomt is het toegestaan door te lezen om de essentie van dit verhaal uit te vinden. Een ieder die deze raadsel niet kent en deze warrachtig probeert een oplossing te vinden zegt dingen als; ‘het is de stiefvader’ of ja die vader is zelf de Chirurg of die zoon is door een homostel geadopteerd. Deze gedachtegang beschrijft in principe de uitsluiting van vrouwen in hun bijdrage aan de Economie, want de Chirurg is de moeder alleen men gaat er automatisch van uit dat de Chirurg een man moet zijn. Vrouwen worden per definitie dus in ons onderbewuste, zowel door mannen als vrouwen, uitgesloten van bepaalde beroepsgroepen die in onze hersenpan aan mannen zijn toegeschreven. Tijdens deze bijles heb ik een theorie bedacht die voortgevloeid is uit deze raadsel, genaamd; ‘ de Erkenningstheorie ‘. Deze houdt in dat de rol van een groepering, individu, factor of variabele op waarde wordt geschat en wordt erkend als invloedbron.

Een uitspraak die ik veel bezig bij het toepassen van deze theorie is ‘ de vrouw zien’. Als men de vrouw ziet in een bepaald probleem ziet men de oplossing. Bijvoorbeeld, een Chirurg is automatisch een man, maar ik ken vrouwelijke chirurgen dus in het raadsel is de vrouw zien ‘Erkennen’ dat zij dit beroep ook kunnen uitoefenen. Een ander voorbeeld is vragen hoe een verlaging van een minimum loon zorgt voor meer werkgelegenheid, maar toch slechter voor de Economie kan zijn. Als men in deze situatie de vrouw ziet, dan heeft men door dat weliswaar een ieder die kan en wil werken een baan zou kunnen hebben, maar dat de koopkracht per persoon afneemt, waardoor de effectieve vraag afneemt en er dus minder geproduceerd moet worden, wat weer leidt tot minder banen en massa ontslagen.

De vrouw zien staat synoniem aan het onverwachte erkennen en de invloed hiervan onderkennen. Heb jij weleens de vrouw gezien?

4 gedachtes over “De economie en de vrouw

  1. Geweldig om te lezen. En zeker vandaag, want ik hoorde vandaag dat ik een welverdiende promotie heb gemaakt. Dat houdt in het onderwijs in dat je jezelf moet voordragen voor een ander functieprofiel en dan een inschaling opschuift. Dus langer door kunt groeien qua inkomen.
    Begin dit schooljaar begon ik naast een nieuwe manager als coördinator van het onderwijsteam waar ik bij hoor. Dat betekent dat je eigenlijk voortdurend losse eindjes loopt te knopen en troubleshooter bent. Er zijn niet heel veel vrouwen op coördinerende taken ingezet in het onderwijs, omdat de meeste vrouwen een part-time aanstelling hebben.
    Inherent aan het hebben van zorgtaken, “natuurlijk”. Waarom er niet meer mannen diezelfde mate aan stappen terug nemen, zodra ze vader worden?
    Enfin, ik heb deze taken (want coördineren is geen functie, dus je hebt alleen verantwoordelijkheden en geen faciliteiten) met heel veel plezier gedaan, ook toen na een maand de nieuwe manager burn out raakte en ik eigenlijk allerlei extra taken toegeworpen kreeg. De taken waarvan ik wist dat ze bij het management hoorden, heb ik net zo hard weer teruggegooid, want ik ben vrij zakelijk ingesteld. Maar de valkuil in het onderwijs is, dat je leerlingen geruisloos voort moeten kunnen, de machine moet blijven draaien, anders merken zij het en dat is het laatste wat je wilt.
    Nu, bijna aan het eind van het schooljaar, heb ik gesolliciteerd op een LC-functie en na een prettig gesprek met de nieuwe manager ben ik aangenomen. Ik zie dat als erkenning van het werk dat ik verzet, het niveau waarop ik functioneer en mijn waarde voor het team. Dat voelt goed. En ik voel me “gezien”. En op de juiste waarde geschat.

  2. De functie ‘Secretaresse’ daarentegen wordt doorgaans geassocieerd met vrouwen… Eindelijk gerechtigheid? ^^

    Misschien dat men bij het bovenstaande raadsel in eerste instantie ook aan een man denkt vanwege het woord ‘chirurg’ (i.p.v. ‘chirurge’, ter vergelijking: chauffeur/chauffeuse)? Maar inderdaad, als het raadsel dan geen voor de hand liggende optie lijkt te bieden blijft men meestal alsnog in de mannelijke hoek denken. Volgens mij deed ik dat ook toen ik dat raadsel voor het eerst tegenkwam, alleen legde ik na het lezen van de oplossing nog geen link met emancipatie.

    Zelf vind ik het ook belachelijk dat vrouwen minder betaald krijgen voor exact hetzelfde takenpakket als mannen. Ik heb wel eens een verklaring gelezen dat het mogelijke zwangerschapsverlof van vrouwen hiervoor een reden was, of dat vrouwen soms wel exact hetzelfde verdienen als mannen maar geen 13e maand e.d. krijgen, maar ik vind dat nogal een gierige en kille insteek.
    Ik bedoel, als vrouwen al met zwangerschapsverlof zouden gaan dan staat hen een bevalling te wachten, dit in tegenstelling tot mannen. Dus om die vrouwen dan ook nog eens geld afhandig te maken…

    Dus ik ben het met je eens, vrouwen worden vaak ondergewaardeerd. (Als de PVV de hoofddoek een symbool van onderdrukking vindt, kan ze dan ook niet met dit onderwerp proberen te scoren?)

    En T(o)et(t)ermuur: nogmaals gefeliciteerd! Het is inderdaad fijn dat je inzet erkend wordt en dat daar op zo’n manier blijk aan wordt gegeven. Vooral als je al gedurende bijna het hele schooljaar extra taken tot je hebt genomen in plaats van alles af te houden. Zo’n instelling is bewonderens- (en promotie)waardig!

  3. Zo zie je nog maar eens dat mobiel blogs lezen je niet altijd up-to-date houdt. Nu pas zie ik deze.

    Anyway, ik zie de vrouw continu. Ik denk niet in hokjes voor mannen en vrouwen, ik zie mezelf gewoon als werknemer. Ik neem niets zonder meer aan, dus toen mijn man en ik gingen trouwen keek ik echt heel raar op dat er aan MIJ gevraagd werd hoe mijn naamgebruik zou worden in de toekomst. Waarom vraag je dat aan MIJ en niet aan HEM? Uhhhh… tja, eeehhhh, omdat het traditioneel gezien toch wel eigenlijk altijd zo is dat…uuuhhhh, blablabla..
    Juist, ik zie dat niet, ik heet dus gewoon nog steeds zoals ik altijd al geheten heb, en mijn man ook. Ik baal dat ik voor mijn dochters al heb moeten kiezen, maar dat is niet anders. Ik mag al de mama zijn, dus mogen ze wat mij betreft zijn achternaam krijgen.

    Het raadsel overigens was voor mij ook niet echt een raadsel, meer een domme vraag… maar goed, dat ben ik.

    Zo was ik overigens niet altijd, hoor, ik heb een periode gehad waarin ik mezelf netjes wegcijferde, de zorg voor de kindjes op me nam en mijn grootste droom was ooit om inderdaad met de naam van mijn toekomstige man door het leven te gaan. En toen werd ik wakker, kwam tot de conclusie dat MIJ dat niet gelukkig maakt. Ik wil gezien worden, ik wil meedoen en bovenal wil ik in de spiegel kunnen kijken en zien dat ik het ook allemaal gewoon waard ben!
    Dus nu heb ik een man die dat ook allemaal wil voor mij, net zo hard als ik dat voor hem wil. Wij werken allebei 4 dagen, dus zorgen precies evenveel voor de kinderen. Als ik ze haal, heeft hij ze gebracht naar waar ze heen moeten en andersom. Geweldig geregeld.

    Eigenlijk vind ik dat iedere vrouw dat moet willen… gezien worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s