Biechten maar!

Na een goed gesprek met Suus heb ik besloten het maar waar luchtiger te maken en een rentree te maken. Het hoeft allemaal niet zo hatelijk. Vandaar dat ik over een wat luchtiger onderwerp ben gaan bloggen. Geen Islam. Geen maatschappelijke problematiek. Nee zelfs geen PVV. Ik heb mijzelf de spiegel voor gehouden.

Speciaal voor jullie ga ik eens biechten. Ik weet niet of er behoefte is aan mijn #confessions. Usher heeft ooit een cd de titel ‘Confessions’ gegeven en er bakken geld mee weten te verdienen. Het is dus de moeite waard. Ik ga hier natuurlijk niet al mijn geheimen bloot geven. Ik durf mijn hoofd nergens meer te laten zien, als jullie alles over mij weten. Mijn zelfmoord confession heb ik ondertussen al gedaan op http://abdelrachid.wordpress.com/2011/06/04/ik-ben-toch-niet-gek maar er is meer. Ik moet opbiechten dat ik vaak niet eerlijk over mensen oordeel. Nu zullen jullie denken: ‘Wat the fuck bedoelt die gek daarmee?’ Het is eigenlijk redelijk simpel. Ik zie of hoor iemand en dan heb ik een mening over die persoon. Ik zal straks enkele voorbeelden pakken om het duidelijker te maken. De mening die ik over die persoon heb zal ik dan ook niet meer bijstellen. Ik heb de regel ‘Eens een lul, altijd een lul’. Mocht het een vrouw zijn dan formuleer ik iets anders. Ik weet niet waarom. Ik weet niet hoe het komt. Ik heb een mening en die mening staat.

Mijn eerste voorbeeld is: Ahmed Marcouch. Wat de beste man ook doet, voor mij is het nooit goed. Ik vind het een loser eerste klas. Of hij het nou opneemt voor homo’s of moslims. Of hij nou zichzelf inzet voor moskeeën of voor het homomonument op de Dam. Ik blijf het altijd een vreemde man vinden. Ik vertrouw hem niet. Ik vind hem eng. Ik geloof hem nooit. Ik vind hem nep. Het is een gevoel. Ik heb tot nu toe twee keer niet naar mijn favoriete radioprogramma ‘Echte Jannen’ geluisterd. De eerste keer was toen Ahmed Marcouch moest praten. De tweede keer was toen Machiel de Graaf zijn zegje mocht doen. Ik heb beide heren ook hetzelfde gevoel. Ik word omarmd door een gevoel van medelijden. Arme jongens. Het verschil zit ‘m echter ergens in. Machiel de Graaf is een intelligent man, en maakt op dezelfde wijze misbruik van de ‘domme’ Nederlandse samenleving als Geert Wilders. Ahmed Marcouch kan dat niet. Ik vind hem te dom. Te dom om de ‘domme’ Nederlandse samenleving te kunnen beïnvloeden. Wat ik nu zeg zullen vele van jullie niet eerlijk vinden. En dat is het ook helemaal niet. Het raakt kant noch wal. Het is mijn gevoel. Ik vind Ahmed Marcouch een gluiperd. Ooit hoop ik gelijk te krijgen. De kans zit er dik in dat de man helemaal geen slecht mens is.

Mijn tweede voorbeeld is: Nick & Simon. Als ik die twee mannetjes zie gaan de nekharen bij mij overeind staan. Ik krijg overal jeuk. Ik vind ze verschrikkelijk. De reden? Al sla je me dood. Simon is op Twitter nogal een betwetertje. Als hij zelf verbeterd wordt dan kan hij dat niet handelen en gaat hij kut regeltjes DM’en die nergens op slaan. Alleen dat is de reden niet. Ze zingen domme Nederlandstalige liedjes. Dat is ook de reden niet. Ze komen uit Volendam. Sneu voor ze, maar ook dat is de reden niet. Eerst dacht ik dat het jaloezie was. Dat ik de graag in de schoenen van Nick of Simon had willen staan. Na de verschrikkelijke supermarkt reclame wist zeker dat dat niet het geval is. Afgelopen donderdag heb ik voor het eerst het programma van Nick & Simon gezien. Gedoe in Amerika. Ik moest bekennen dat ik het best leuk vond. En die Nick die valt wel mee. Het duo Nick & Simon heb ik nog steeds een hekel aan. Een grote hekel. We kunnen dus stellen dat ik het duo Nick & Simon haat, omdat ik Simon haat. Alleen de reden dat ik Simon haat ontbreekt. Ik vind mijn Sick & Niemond overigens wel goed verzonnen.

Mijn derde (en laatste) voorbeeld is: Mounir El Hamdaoui. Al ver voor hij problemen ging schoppen met Frankie, kon ik de beste man al schieten. Het komt niet omdat hij nooit de prijs zou winnen voor: ‘Knapste voetballer’. Toch heeft het bij Mounir el Hamdaoui wel een echte reden. Ik zie hem nog steeds als het Marokkaanse straatvoetballertje wat ooit goed zijn best deed. Ongeveer tien jaar geleden volgde ik elke voetbalwedstrijd. Het was het seizoen 2001/2002 en er debuteerde een vage Marokkaan met stijlhaar bij Excelsior. Waar de meeste Marokkanen kroeshaar hebben, had Mounir dat niet. Mounir kon redelijk ballen en mocht van (ik geloof) Adrie Koster meeballen. Het seizoen er na mocht hij voor het “echie” meedoen. Hij scoorde goed. Hij voetbalde goed. Mounir was een feit op de Nederlandse voetbalvelden. Veel te vroeg vertrok hij vol arrogantie naar Engeland. Hij flopte. Het werd een catastrofe van jewelste. Mounir kwam terug naar Nederland nadat hij van twee Engelse clubs geproefd mocht hebben. Hij mocht zijn rentree maken bij Willem II. Via Willem II waar hij wederom negen maanden aan de kant plaats mocht nemen vanwege een blessure. Dat na het raken van geen bal en veel blessureleed in Engeland. Mounir mocht zijn heil bij AZ zoeken. Het niveau wat hij ooit haalde bij Excelsior was weer terug. Mounir kon het nog. Ondertussen kwam hij ook uit voor het nationale elftal van Marokko. Dat vond hij maar drie keer niks. Hij werd misbruikt door de Marokkaanse voetbalbond, vond hijzelf. Hij wilde weer voor het Nederlands elftal voetballen. Hij had al een paar wedstrijden mogen spelen voor jong Oranje. Alleen hij had al een status verandering aangevraagd. Helaas pindakaas! Hij kon niet meer terug. Toen Mounir voor Ajax mocht komen voetballen deed hij dat, maar hij wilde wel de nieuwste Mercedes GL van de club krijgen. Kreeg Mounir die niet, dan kwam hij niet. Hij heeft zich bij Ajax ook ernstig weten te misdragen. Hij wist zijn kunst met de bal –waar hij toch veel te veel betaald voor krijgt- naar de achtergrond te verbannen. Mounir kwam alleen nog in het nieuws als de kutMarokkaan van Ajax.  

 De bal is rond. En dit verhaal is ook rond. Mounir el Hamdaoui is de enige officiële lul van het rijtje van drie.

13 gedachtes over “Biechten maar!

  1. Not so much. Maar samen vind ik ze wel leuk. Achmed Marcouch vind ik ook best te pruimen, maar het valt mij op dat vooral Nederlanders hem leuk vinden. Hij is de Ali B van de politiek.

  2. Bij Marcouch blijf ik het gevoel houden dat hij niet eerlijk is. Hij zegt maar wat. Het zou zo maar kunnen dat hij diep van binnen een hekel heeft aan homoseksualiteit. Alleen alles voor de shine. Ik heb dat gevoel heel sterk bij hem. Maar wat vind je van Mounir?

  3. Ja, dat zou best kunnen: alles om geaccepteerd te worden door “de Hollander” (die niet bestaat, maar toch). Toch denk ik dat het bij veel Marokkanen ook een stukje onvrede is met zijn (vaak wel terechte) kritiek op de gemeenschap. En aan wie ligt dat dan…?

    Ach Mounir… Hoe meer schade hij Ajax berokkende, hoe liever me dat was. Als PSV fan.

  4. Ik ben voor Sparta. Mij maakt het dus allemaal niks uit. Ik heb niks aan de resultaten van Ajax. Alleen voor mijn familie is het altijd wel fijn als Ajax wint. Allemaal ras Amsterdammers.

    Wat het met Ahmed Marcouch is weet ik niet. De ene keer denk ik ‘ach, hij valt best wel mee.’ Om een paar dagen later weer een schurft hekel aan ‘m te krijgen. Het grootste probleem vind ik dat hij geen goed politicus is. Bijvoorbeeld bij Halve maan werd hij zo makkelijk klem gezet door één van de vaste panelleden. Ik ben zijn naam vergeten, maar niet Fouad Sidali in ieder geval. Dat vind ik jammer. Hij is als politicus niet capabel en mondig genoeg. Hij doet best goede dingen, zoals in stadsdeel West (geloof ik) waar hij de scepter zwaaide. Alleen zodra er commentaar op hem komt, blijft hij herhalen, giechelen en vreemde antwoorden geven.

    Het is inderdaad een Ali B. Vanochtend keek ik op uitzendinggemist naar ‘Mijn moskee is top’. De gehele Alariachi clan, en voorop Esma, mogen we ook tot de troetelMarokkanen rekenen. Ik denk dat Marcouch nooit een ‘zeepkist’ had gekregen als de kutMarokkaan nooit geboren was. Eigenlijk is Marcouch dus een product van Rob Oudkerk en straatterroristen.

    Bedankt jongens!

  5. Ik vind Nick en Simon wel leuk, ze moesten alleen niet in het Nederlands zingen, maarja.. Het NL publiek vindt engels kennelijk een beetje moeilijk, dus ik snap het ook wel weer.

    En Mounir… tja… jammer verhaal inderdaad, maar dat vind ik van heel veel voetballers en ik heb er een aantal van (veel te) dichtbij meegemaakt. Mounir haalt het bijvoorbeeld niet bij Ferne Snoyl (of Joe Ting Tjoeng, zoals hij vroeger heette), maar dat is een heel ander verhaal…

  6. Ik vind Nick wel oké. Simon vind ik echt helemaal niks. En het is niet eens de liedjes. Die liedjes zijn matig, maar goed ze doen hun best. Het is beter dan die andere troep uit Volendam. Het is voor mij echt Simon wat het hele duo verpest.

    Mounir is inderdaad gewoon jammer.

  7. Ik vind Marcouch wel te pruimen,ken hem niet persoonlijk maar ik geef sowieso iedereen het voordeel van de twijfel.
    Waarom zou hij niet oprecht zijn in zijn beweringen?
    Er zijn denk ik ook Nederlanders die om het hardst roepen dat homo’s o.k zijn,totdat hun eigen zoon uit de kast komt.
    En dat hij het straattuig tot de orde roept,alleen maar prima.
    Ze nemen van hem misschien meer aan dan van de Hollandse oom agent.
    Over die voetballer heb ik geen mening,geen verstand van voetbal namelijk.
    Maar zoals jij hem beschrijft lijkt-ie me een over het paard getilde etter.
    N & S,ik zou geen liedje van ze kunnen noemen,ben bij Cat Stevens en de Beatles blijven steken.

  8. Ik moet ook eerlijk bekennen dat het bij Marcouch waarschijnlijk ook niet geheel terecht is. Het is een gevoel. Ik weet niet waar dat gevoel vandaan komt. Ik wee ook serieus dat Marcouch hele goede dingen heeft gedaan. Ik besef mij dat ook wel. Het probleem is echter dat hij zo veel verkeerde dingen gedaan heeft. Neem bijvoorbeeld de tweet die hij gisteren de lucht in stuurde of SGP. Ik ken Marcouch ook niet persoonlijk. Ik heb alleen wel eens een discussie met hem gehad, waarin hij zich absoluut niet als politicus gedroeg. Eerder als een kleinkind van wie zijn snoepje werd afgepakt. Gisteren stuurde hij ook weer een ondoordachte en als politicus heel onverstandige tweet de lucht in. Ik vind het gewoon jammer. Hij handelt te veel uit emotie. Hij zou uit verstand moeten handelen als politicus, hoewel dit hem dan ook weer tekent als betrokken mens. Marcouch is een lastig verhaal. Ik denk dat ik hem als politicus een onvoldoende moet geven. Als mens durf ik hem geen cijfer te geven. Maar ja, wie ben ik? Een blogjes tikkende nietsnut. Eigenlijk mag ik dus helemaal geen mening hebben over Oom Ahmed.

    De voetballer Mounir el Hamdaoui is gewoon etterbak. Hij voelt zich overal benadeeld. Hij heeft de allures van een voetballer van het niveau Messi of Ronaldo, maar presteert de helft nog niet. Ken je Messi en Ronaldo wel?

    Nick & Simon kun je de liedjes ook beter niet van kennen!

  9. Ja,die ken ik wel,maar een goede voetballer hoeft dus helemaal geen goed mens te zijn..
    Nu kunnen we natuurlijk een discussie starten met als onderwerp:”Wat is de definitie van een GOED MENS”,haha…..
    Ik zeg altijd,niemand is helemaal goed of helemaal slecht.
    Kijk maar naar Hitler,die heeft bijna een heel ras laten uitroeien,maar hield dolveel van kinderen(zolang ze maar arisch waren natuurlijk) en van honden.
    En neem moeder Theresa..legde haar ziel en zaligheid in het bijstaan van de armen,maar was fel tegen voorbehoedsmiddelen.Terwijl die nou juist de geboorte van nieuwe kansloze kindjes zouden moeten verhoeden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s