Echt Nederlands

Vandaag ging ik met een vriendinnetje mee naar de fysiotherapeut. Zij heeft al enige tijd last van haar rug en ik heb een auto, dus één en één was al gauw twee.  We liepen door de lange gang, mijn vriendin ging naar binnen en ik liep door naar de wachtkamer. Links zag ik een kamer met Marokkaanse banken en veel vrolijke dames in felgekleurde djellaba’s en mooi gekleurde hoofddoeken. Ik glimlachte en liep door, nam plaats in de wachtkamer en zocht een tijdschrift uit om door te bladeren.  Na enige tijd kwam er een dame tegenover me zitten in de wachtkamer, ze keek me onderzoekend aan en vroeg met toen op z’n plat Amsterdams; “Wat is er hiernaast aan de hand?” Ik gaf haar een ophalende schouder, schudde met mijn hoofd en zei haar dat ik geen idee had. “Maar daar zitten allemaal mensen zoals jullie!” vervolgde ze in haar zware accent. Ik keek om me heen, tot voor kort zat ik hier toch echt alleen in de wachtkamer en ik hoopte dat het woord ‘jullie’ niet op mijn postuur duidde. Ik keek haar vragend aan en herhaalde het door mij zo gehaatte woord; “jullie?” ze leek totaal niet te beseffen dat ik me irriteerde en gaf met het wegwerpgebaar; “Ja, jullie, jullie allochtonen”. Ik telde tot tien en besefte dat ik het niet moest doen, niet vertellen dat ik Nederlandse ben, dat mijn ouders Nederlands zijn, dat mijn opa en oma Nederlands zijn. Dat… Ik kon het niet laten. Ik begon rustig te vertellen en toen kreeg  ik de blik. De blik die door zoveel van ‘ons’ gehaat wordt. De blik van; ‘ach arme, je snapt me niet hè’ gevolgd door de begripvolle glimlach en het wegdraaiden van het hoofd.

Dat deed me denken aan een voorval dat ik ooit meemaakte bij de Nederlandse Ambassade in Rabat (Marokko).  Ik zat in de schaduw onder een boom te wachten tot mijn medereiziger zijn papieren in orde had gemaakt binnen in de ambassade. Even kon ik van de rust genieten totdat er een dame naast me kwam zitten. Ze begon in het Marokkaans met me te kletsen en omdat ik al enige tijd in het land rondreisde kon ik een leuk gesprek met haar aangaan.  Ze vroeg me waar ik vandaan kwam en ik zei dat ik Nederlandse was.  Ze glimlachte en vroeg me nogmaals waar ik vandaan kwam, “oorspronkelijk”. Ik vertelde haar dat ik oorspronkelijk ook uit Nederland kwam en ze begon te schaterlachen. De rest van de dames die ons hadden zien zitten waren steeds iets dichterbij gekomen. De schaterlachende vrouw riep de rest er bij. “ze zegt dat ze oorspronkelijk uit Nederland komt!!” De rest van de dames begon ook te lachen, schaterlachen. Hierdoor werd er nog meer aandacht op ons gevestigd en ik kreeg een rood hoofd. Ik stamelde dat het echt zo was en begon te vertellen dat mijn ouders Nederlands zijn en… Opeens uit die groep oudere dames kwam er een jonge meid die in gebrekkig Nederlands vroeg of ik ook Nederlands kon spreken. Ik  beaamde dit en vertelde ook haar dat ik Nederlands ben ‘oorspronkelijk ‘. Ook zij gaf ‘de blik’. Ze keek naar de andere dames en zei spottend;  “hahaha! Ze zegt dat ze Nederlands is! Net zo Nederlands als ik dus!” ze pakte haar donker rode paspoort  en wapperde er stoer mee; “Ik heb hem zojuist gekregen, dus ik ben ook Nederlands.” Daarna weer die spottende lach; “Meskiena ze denkt dat ze heel wat is, Nederlandse! Ze begrijpt ons gewoon niet omdat ze alleen maar berbers spreekt…”

De rest van de middag keek ik af en toe naar de dames die mij argwanend aankeken… “ Tssss, ze voelt zich beter dan wij, ze denkt dat ze Nederlands is, maar eigenlijk is ze gewoon een berber…”

10 gedachtes over “Echt Nederlands

  1. Die ergernis van je kan ik wel begrijpen. Door de hele politico-mediatieke constructie is men de islam als etnie gaan zien, terwijl ik er toch altijd van uit ben gegaan dat Allah de god van alle mensen is en niet alleen van de Arabieren. En hoe dat mensen dan verbaast…

    Maar ja, ik kan natuurlijk veel zeggen als katholiek. Lijkt me wel een begin als moslims zich eens luid en duidelijk zouden affirmeren als Nederlands én moslim in de plaats van moslim in Nederland of zelfs moslim en dus anti-Nederlands (zoals Wij Blijven Hier).

    Wees eens wat meer assertief, want ik begin je wel zielig te vinden met die rode draad doorheen je artikels. ;-)

  2. Wij Blijven Hier anti-Nederlands?? Ik ben er een enkele keer geweest, dus zeker geen expert, maar dat was niet de vibe die ik kreeg… Eerder: wij zijn net zo Nederlands als jij, dus ga niet praten over “ga terug naar je eigen land” etc. Waar baseer je dat op, Thierry?

  3. Ik vind Olliezahra bepaald niet zielig. Ze benoemt en legt de vinger op de zere plek: op de ene plek ben je één van de anderen, op de andere plek val je er buiten. Dan kun je assertief zijn wat je wilt, maar als er een muur van onbegrip voor je staat, houdt het op. En hoe kweek je begrip? Door mensen in te lichten over de kromheid van hetgeen je meemaakt.

    Waarom moet je als Moslim voortdurend benadrukken dat je Nederlander bent? Ik hoef dat als niet-Moslim toch ook niet? En waarom is het vertoon van zieligheid als je je als Moslim uit over de misstanden waar je tegenaan loopt?

  4. Grappig dat iemand mij aanspoort wat assertiever te zijn! Ik heb juist de afgelopen jaren geleerd wat vaker mijn mond te houden en dat bevalt me prima! Ik ben zeker niet zielig, vertel gewoon wat ik mee maak en soms word ik hier droevig van, maar meestal lach ik heel hard om dit soort acties van mensen die mij niet kennen en niet willen leren kennen. Ik besef me daarnaast ook dat dit blog 3 is en nog steeds over hetzelfde soort onderwerp gaat. Maar eerlijk? Dit is wat ik mee maak, dit is wat mij zeker wekelijks overkomt. En mij niet alleen, maar heel veel vrouwen zullen dit meemaken. Toetermuur omschrijft het heel goed; als mensen denken dat je geen Nederlands spreekt en denken dat je ze niet begrijpt is het onmogelijk tot mensen door te dringen. Met name door het vluchtige contact dat je met deze mensen hebt.

  5. Begrijp me niet verkeerd, ik bedoelde het natuurlijk in de zin: ‘ik vind het zielig voor je’.

    Voorts is er inderdaad een muur van onbegrip en die moet gesloopt worden. Maar ik merk (en dat zal ik hier nog beargumenteren) dat moslims voor de kar gespannen worden, misbruikt worden voor hen vreemde politieke agenda’s etc.

    Dan denk ik natuurlijk ook vanuit mijn politieke agenda als ik oproep tot assertiviteit, dat er toch een beeld van een Nederlandse moslim tegenwicht kan bieden, een die niet automatisch links & immigrationistisch, of anti-Nederlands en islamo-yankee is.

    Wat Wij Blijven Hier betreft, op zich de titel “Wij blijven hier… en we gaan nog niet naar huis” vind ik nu niet bepaald het statement “Wij zijn net zo Nederlands als anderen”, maar eerder een eis dat de Nederlander zijn identiteit ontkent, samen met elke vorm van nationale trots. Hoe kan je Nederland je thuis noemen als je tegelijk stelt “en we gaan nog niet naar huis”? Niet dat dit hun bewuste agenda zou zijn, zo militant is die groepering inderdaad niet, maar het leidt alleen maar tot verdere polarisering.

    Mij niet gelaten als je nog niet naar huis wil, maar dan beschouw je jezelf dus ook niet Nederlands, dus waar wil je dan naartoe?

    Opnieuw, begrijp me niet verkeerd, het is evenmin dat ik voor ‘integratie’ pleit in een Nederlands integratiemodel dat niet werkt. Maar ik ontbreek nog een patriottische islam die zich als volwaardig deel van Nederland neerzet. In Frankrijk zijn er bijvoorbeeld wel tal van groeperingen die hier bewust aan werken, met succes.

    Enfin, ik zal mijn visie hier later nog uit de doeken doen. We zijn het er alleszins allemaal over eens dat er een haast karikaturaal onbegrip heerst.

  6. Ik vatte “Wij Blijven Hier” altijd op als een reactie op de gedachte die er in Nederland altijd heerste over de eerste generatie: het zijn (maar) gastarbeiders en ze gaan weer weg. De mensen van WBH zijn misschien kinderen van die gastarbeiders, maar ze zijn in mijn ogen net zo Nederlands als ik.

    Zie ook wat er op de website staat:

    “Wij (Nederlandse moslims) blijven hier! Omdat we hier geboren zijn of hier opgevoed zijn. Omdat dit ons land is en omdat we het hier prettig vinden om te leven en dat graag zo willen houden. Maar wij beleven sommigen dingen misschien anders of hebben een andere visie op bepaalde zaken. Of dat echt zo verschillend is en wat dat dan is? Dat lees je op deze weblog: een website gemaakt door Moslims, maar niet alleen voor Moslims. Ook juist voor niet-Moslims is deze weblog boeiend, omdat het je meeneemt in de dagelijkse bezigheden van de Moslims en hun kijk op de zaken des levens.”

  7. *leesleesleesleesleeslees*

    Mja goed, ik moet toegeven dat het een redelijk amalgaam is, met ook een paar zeer degelijke bijdragen. Een echte richting zie ik de site nog niet nemen wel, maar ben met mijn oordeel allicht wat te voorbarig geweest.

    Tijd dat ik mijn artikel (nou ja, politiek essay, ben weer ergens aan begonnen) eens afwerk.

    Is hier trouwens iemand die deftig Frans spreekt? Ik zou die zijn mening eens willen over een paar voorbeelden, die ik niet voor iedereen kan vertalen.

  8. Wat mij betreft is die niet gerelateerd aan jouw moslim-zijn. Ik heb vaak genoeg soortgelijke situatie meegemaakt, puur gebaseerd op mijn uiterlijk. Kennelijk zie ik er ontzettend on-Hollands uit, zwart haar, gekke kleur ogen, joodse neus (vroegah). Ik vond het wel meevallen, zelf, maar kennelijk dacht mijn omgeving er anders over. Hoe vaak ik niet in een winkel heb gehoord; ‘hou jij die brillen in de gaten, daar heb je weer zo’n buitenlander’. Ik was jong, met het schaamrood op de kaken vertrok ik maar snel weer. Of andersom, in het buitenland, of door mediterraanse tiepen in ons eigen land, waar ik aangesproken werd in hun eigen taal, dus niet de mijne en mij allerlei beledigingen moest laten welgevallen (denk ik) omdat ik in hun ogen weigerde om hen in hun taal te woord te staan. Vermoeiend, verwarrend, maar ja, wat doe je eraan?
    Gelukkig zijn de tijden (en/of mijn omgeving) veranderd en gebeurt me dit niet of nauwelijks meer.

  9. Vroeger was er een soort politieke incorrectheid tegen uiterlijk, waarin ‘kleurlingen’ de kop van jut waren. Echter, mensen zoals Janmaat werden dan weer politiek afgeslacht. Vandaag kan ik moeilijk van vooruitgang spreken, daar de nieuwe politieke correctheid is tegen moslims te zijn.

    Immigratie an sich, nee daar gaan we het niet meer over hebben, maar als er moslims bij te pas komen, ho maar!

    Niet dat ik terug wil naar een raciaal gedoe, maar wat nu gebeurt tegenover Nederlanders zoals olliezahra, dat is ronduit pervers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s