Er tussenin…

Ik heb leerlingen van verschillende achtergrond. En daar heb ik geen enkele moeite mee. Ik heb ook geen moeite met de ouders van leerlingen. Vooral niet met de vader die ik vanmorgen sprak, een van oorsprong Turkse man, al meer dan de helft van zijn leven in Nederland, dus hij voelt zich meer vergroeid met Nederland dan met Turkije. Hij voelt zich echter ook belazerd door Nederland: hij is een jaar of 10 geleden arbeidsongeschikt geraakt en komt nu nergens meer aan de bak, terwijl hij heel graag wil.

Zijn dochter is een schat van een kind, heel intelligent, maar ze heeft in 3 VWO het bijltje er bij neergegooid en is afgestroomd naar het VMBO. Daarna een verkeerde keuze gemaakt op het MBO, en nu bij mij terecht gekomen. Ze wil van alles, behalve op school zijn. Dus omdat ze zoveel verzuimt, heeft ze een brief van leerplicht gekregen.

Vader vertelde me dat hij niet meer weet hoe hij haar nu nog naar school moet krijgen. Slaan hielp niet, boos worden ook niet, verdrietig zijn ook niet.  Dus ik vroeg of hij al een gesprek met haar had gehad. Waarop hij begon te schateren van het lachen. En zei: “Nee, zo Nederlands ben ik niet! Doe jij dat maar…”

Ik heb echt de leukste baan van de wereld!

Advertenties

2 gedachtes over “Er tussenin…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s