Verbroedering

Het voetbalseizoen nadert zijn einde, beslissingen vallen, er staat veel op het spel.

Gedurende het jaar zijn er weer spreekkoren geweest, zijn er weer rake klappen uitgedeeld, middelvingers werden getoond als ware het een nieuwe uitvinding die moest worden aanschouwd. Spelers, trainers, supporters en bestuursleden zijn op schouders getild, door het slijk gehaald of in het gunstigste geval met rust gelaten. De laatste weken waren zelfs de persconferenties om te smullen, als je ervan houdt. En toch …

… als we allemaal iets oranjes aan hebben, vindt er een soort van verbroedering plaats. Huidskleuren, religie, clubliefdes, het maakt allemaal niet meer uit. De persoon die naast je loopt is niet meer die fan van PSV of die marrokaan van een paar deuren verder, die irritante autoverkoper of die man met dat rare Groningse accent.

Of zoals deze week, er was die vreselijk ongelukkige botsing tijdens de training van FC Utrecht, waar Mihai Nesu een dwarslaesie aan over hield, vre-se-lijk. Hier kan toch niemand anders op reageren dan griezelen, huiveren bij het idee dat dit iemand overkomt. De neuzen staan dan toch even allemaal de spreekwoordelijke zelfde kant op?

Het is maar een kleine, alom bekende observatie, maar misschien moeten we met deze kennis wat doen.

Misschien voortaan iedereen in oranje kleding laten lopen, zou dat een idee zijn? Spreekkoren? Wat zijn die oranjen stil? … tja dat slaat dan ook op jezelf. Verbaal geweld dan? Hee vuile kut oranje … nee dat slaat dan ook nergens meer op. Maar nadelen zijn er ook wel, iedereen lijkt op elkaar, je identiteit gaat op in de massa. Met wedsrtijden is het wellicht ook wat lastig, wanneer speel je naar een teamgenoot over? Nee dat wordt niks, iedereen in het oranje.

Het zal er wel weer op neer komen dat we elkaar eens moeten gaan leren respecteren om wat we doen en wie we zijn. We zijn geen liefhebber van dezelfde club en zullen dat ook nooit worden. We hebben niet hetzelfde geloof en zullen dat ook nooit krijgen. We hebben niet dezelfde huidskleur en we zullen dat ook nooit krijgen. We zijn allemaal bijzonder op onze eigen manier. De een is goed in dit en de ander heeft zich weer meer bekwaamd in wat anders. Klinkt goed toch? Ik zal mijn best weer doen … en ik beloof tot morgen half drie, als het fluitsignaal gaat op 9 voetbalvelden in het land en ik mijn club weer de beste vind, de anderen er niks van kunnen etc. etc., respecteer ik al die anderen.

Ik kom zelf tot een drietal conclusies: “Verbeter de wereld, begin bij jezelf” en “Voornemens zijn goed … maar je moet ook weer niet willen overdrijven” en “Wat je zegt ben je zelf”. Veel plezier allemaal, ik hoop dat ze alle 18 winnen … of kan dat niet?

Advertisements

Een gedachte over “Verbroedering

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s