Veelzijdigheid van geloven.

Vandaag stonden er twee jongens voor me deur, ongeveer mijn leeftijd en helemaal
netjes strak in pak met een rugzakje om. Op het jasje van hun nette pak zat een
naambordje, in een groot lettertype stond er Jezus Christus en daaronder in een wat
kleiner lettertype stonden hun namen.

Gelijk spookt het door m'n hoofd, Oh nee waarom moest ik juist net nu die deur wel
open doen. Zo'n grote mond als dat ik regelmatig heb, op zulke momenten hou ik
hem wijselijk eerst even dicht. "Waarom?" vraag je je af, omdat ik bang ben te snel
me mond voorbij te praten en onrespectvol over te komen. 

Maar ja, ik heb de deur al open gedaan en hem dichtgooien voor iemands neus is
al helemaal onrespectvol dus komt er toch voorzichtig een "Hoi" uit.
En ja hoor daar komt het, het hele verhaaltje over waarom hun voor me deur staan.
Boodschappers van God, hoe God hun leven beterd en hoop geeft.
Totdat ze mij vragen gaan stellen. Dan ben ik, met nog steeds alle respect naar welk
geloof dan ook, wel eerlijk over mijn mening.

Ik geloof niet in een god, geen enkele.
Zo ruimdenkend als dat ik normaal toch wel kan zijn, ben ik hier heel nuchter over.
Ik leef in het nu, niet in het verleden hoe de aarde is geschapen en ook niet in de
toekomst met wat de mening van leven is.
Ik leef zoals ik leef, maak mijn eigen keuzes en door zelf wegen te kiezen komen die
keuzes op mijn pad.

Toch vragen ze door, naar het leven na de dood.
Heilig zijn hun ervan overtuigd dat dat er is en ik op mijn eigen manier eigenlijk toch
ook wel. Daar ben ik gewoon eerlijk in.
Ze vragen mij wie of wat het belangrijkste is in mijn leven. Mensen die mij kennen
zullen het antwoord direct weten, dit is mijn zoontje. Mijn boevenkoppie van net 5 jaar.
En dus ook hun wilde met alle respect naar mij toe hun visie duidelijk maken en dus
legde ze mij een voorbeeld voor. 

Als jou zoontje overlijd, zou je dan niet willen dat hij in het hiernamaals veilig onder de
hoede van God is? Mijn antwoord hierop was eigenlijk heel kort, redelijk nuchter, maar
precies verwoord zoals waar ik wel in geloof.
Ik draaide m'n antwoord om en gaf hun hierin gelijk een voorbeeld.
Stel ik overlijd en er bestaat inderdaad een hiernamaals, ik zou dan niet onder God's
vleugels willen voortbestaan, ik zou bij mijn zoontje op aarde zijn. Aan zijn zijde voor
altijd, hem zien opgroeien, bij hem zijn, mijn eigen vlees en bloed, zijn liefde voor andere
zou ik aanvoelen als liefde die ik hem heb meegegeven, trots zou ik op hem zijn ondanks
eventuele fouten die hij ongetwijfeld wel zal begaan. Dit is mijn beeld van het hiernamaals,
er nog steeds voor elkaar zijn, levend of dood dat doet er dan niet meer toe.

De heren voor mijn deur stonden perplex van mijn antwoord, wisten geen antwoord terug.
Er viel een ongemakkelijke stilte en ze keken elkaar aan. Hmm geen antwoord, dan maar
gewoon weer een vraag om mij van me nuchtere kijk af te krijgen.
Wat als het belangrijkste in je leven weg valt, je huis, je kind, je familie, kortom je alles.
Je leeft op straat en je hebt echt helemaal niks meer over behalve de kleding die je aan hebt.
Wij zouden dan op God vertrouwen, hij geeft ons hoop dat het juiste pad zich snel komt
aanbieden bij ons. Maar wat zou jou hoop en geluk kunnen geven op dat moment?
Weer wist ik een antwoord, zonder nadenken net als het eerste antwoord deelde ik weer
mijn mening met deze jonge mannen.

Ik heb geen god nodig om mijn geluk of hoop te vinden. Mijn geluk haal ik van de wereld
om me heen. Ik zou ergens gaan zitten midden in de stad, een park of vlakbij een speeltuin.
Gewoon ergens waar je mensen tegenkomt, het liefst veel mensen tegenkomt.
Een lach van een kind, een moeder die bezorgd haar kind van het klimrek afhaalt het een
knuffel geeft en blij is dat er niks gebeurd is. Kleine dingen, die maken mij gelukkig, of ze
nou van mezelf zijn of van een ander. Om een voorbeeld te noemen. De zon schijnt, mensen
worden er vrolijk van, mensen voelen die positieve energie van elkaar en plotseling maken
ze contact en lachen er vol volle glorie bij. Zolang er mensen leven zal ik mijn geluk
daarin vinden want contact, verbaal, nonverbaal of puur alleen de energie die een mens uit,
die geven een goed gevoel, mijn hoop en dus geluk.

Weer kijken ze me aan en weer valt er een stilte. Deze leek wel uren te duren, maar ik voelde
me voldaan. Voldaan omdat ik vol vertrouwen in mijn antwoord geloof en voldaan omdat ik
hun er blijkbaar ook mee aan het denken had gezet.
Ze vroegen of ze nog eens langs mochten komen, maar dan binnenshuis om er dieper op in te
gaan. Maar hier heb ik dan dus geen behoefte aan. Ieder heeft zijn geloof, zijn god en ergens
vind ik vele geloven in hoofdzaken toch op hetzelfde punt neerkomen.
Ik ben eerlijk en heb me hier nooit ver in verdiept, in geen enkel geloof trouwens. Maar
nogmaals ieder zijn geloof en laat elkaar daarmee in zijn waarde. Deel de kennis, maar dring
het niemand op.

Maar tot mijn grote verbazing..... Ze gaven me gelijk!
Ze vonden mijn visie, mijn geloof zo mooi en zo terecht omdat dit pas het echte geloof was,
het geloof in jezelf. Ze wilde niet terug komen om hun geloof op te dringen, ze wilde langs
komen om meer te horen over mijn geloof. Het geloof in mezelf, hoe die zo sterk kan zijn maar
toch zo gebalanceerd is met het respect naar andere geloven, in hun woorden geciteerd.

Uiteraard wil ik die uitdaging dan wel weer aangaan, maar dan wel in me voortuintje op wat
stoeltjes met misschien een glaasje cola erbij.
Want in mijn huis is het geloof, laat geen vreemde mannen binnen! ;-)

5 gedachtes over “Veelzijdigheid van geloven.

  1. In grote lijnen delen wij hetzelfde geloof. Wel denk ik dat de heilige geschriften (van de verschillende religies) vele wijze lessen bevatten. De heilige geschriften schetsen situaties die ons vertellen hoe te handelen in bepaalde situatie, en hoe we behoren te handelen in de omgang met anderen. In mijn visie is dit echter niets meer dan moraliteit. Sommigen vinden de kracht om zich moreel te gedragen in een hogere macht. Ik probeer me moreel te gedragen uit een gevoel van ‘common sense’. Of zoals jij het misschien zou zeggen: we behoren ons redelijk te gedragen uit respect.

  2. Dan zal de schrijfster even meereageren ;)

    Maar idd Nadia wat je zegt, ik vind in elk geloof wel iets wat me aantrekt en me toch wel aan het denken zet. Het mooiste van elk geloof vind ik vooral het vertrouwen en de hoop die mensen eruit halen. Daarom ook mijn blog, nogmaals met alle respect voor mensen die wel in een god in welke vorm dan ook, ik put mijn vertrouwen en hoop uit andere dingen zoals in mijn blog genoemd. Ik wilde mensen mijn visie hierop laten begrijpen net zoals ieder ander mens, gelovig of niet gelovig, graag begrepen wilt worden. Iedereen put zijn levenslust uit een bepaald geloven in iets en iedereen zou zijn lessen hierin moeten delen, eigen geloof of niet.. Maar al met al.. Altijd met respect!

    • Mooie reactie!
      Ik vind je visie sowieso mooi, grotendeels omdat ik dezelfde visie deel! Doordat je blog minder genuanceerd is dan je reactie nu, wist ik niet zeker hoe je er nu precies over denkt. Maar je reactie nu maakt het heel duidelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s