4 mei

Ik ben geen herdenker op commando. Ik gedenk de mensen die ik wil herdenken op elk denkbaar moment. Ik bepaal. Maar nu is er een discussie gaande waar ik me groen en geel aan erger. Wie mogen we herdenken op 4 mei? Wat mogen we herdenken op 4 mei?

Daar start mijn spagaat.

Ondermijning van het gezag

Toe ik nog een klein Toetermuurtje was, zat ik op de middelbare school in de zelfde plaats als Anton Wachter, een personage van Simon Vestdijk uit de gelijknamige Anton Wachter-cyclus. Ik zat zelfs op de zelfde school, hoewel de naam van de school was veranderd van Rijks Hogere Burgerschool in Rijk Scholen Gemeenschap. Onze school lag tegenover het station, waar ik veel uren in de restauratie doorbracht. Iets wat ik vooraf altijd even aankondigde bij de docenten waarvan ik op dat moment les had. “Als u me zoekt, zit in aan de overkant hoor!” Dat vonden ze prima, ze zetten me present en spaarden zichzelf weer minimaal 20 minuten discussie in de les uit.

Dip

De dip, wie kent hem niet. En wat roepen we er allemaal bij: “Ik ben zooo depri”. 

Pesten

Pesten, je hoort het bijna nergens tot er weer eens iets gebeurt wat het nieuws haalt en wat er dan gebeurt laat het kleinste haartje op mijn lijf recht overeind staan.

Uit de oude doos (2007): Moe

Ik ben moe, heel moe. Moe van alle misverstanden die er bestaan over de Islam, moe van mensen die het vertikken om zelf na te denken en alleen de grote massa nablaten en moe van de lobby om die misverstanden in stand houden.

Uit de oude doos (2004): Verbeter de wereld…

‘Hirsi Ali wil ideologische screening moslims bij sollicitatie’. Mijn ogen lezen de woorden, maar mijn brein wil ze niet registreren. Harde schijf vol, Suus? Nee hoor: gewoon niet bestand tegen zoveel DOMHEID.

Uit de oude doos (2004): Brief aan Theo van Gogh

Beste Theo Laat één ding duidelijk zijn: ik heb een enorme hekel aan je. Was ik niet al vervuld van walging door jouw aanblik, dan was het wel door de bagger die uit jouw mond kwam. Naar mijn mening ben je veel te ver doorgeschoten in jouw kritiek op de islam in het algemeen en de moslims in Nederland. Ik houd jou en (onder anderen) je vriendinnetje Ayaan direct verantwoordelijk voor de verregaande mate van polarisering in de Nederlandse samenleving. Vandaag is daar nog iemand bij gekomen: jouw moordenaar.

Uit de oude doos (2004): Verba volant, scripta manent*

‘Je moet een column schrijven, Suus.’ Ik heb het de afgelopen dagen meerdere malen gehoord, na mijn liefdesbrief aan Ayaan, waarvoor uiteraard mijn dank. Ik blijf echter van mening, dat je dan wel wat moet hebben om over te schrijven!

Uit de oude doos (2004): Het recht om te kwetsen

Ayaan Hirsi Ali zei vrijdag op televisie dat zij het recht heeft om anderen te kwetsen. Deze opmerking vertelt ons twee dingen over mevrouw Hirsi Ali: 1) Ze is een schoft 2) Ze kent de wet niet. Vooral dat laatste mogen wij haar, ze is immers Nederlander en elke Nederlander wordt geacht de wet te kennen, zwaar aanrekenen.

Herfst

De blaadjes vallen. Ze vielen laat, dit jaar. En ik moet zeggen dat ik er dit jaar ook niet veel last van had. Dat komt volgens mij doordat ik een aantal knoppen heb omgezet. Ik heb wat beslissingen genomen rondom mijn werk die me weer op gang brengen, ik heb wat beslissingen genomen rondom mijn gezondheid die me energie geven en al met al gaat het te goed met me om die weemoed te ondergaan die me anders altijd rond deze tijd van het jaar bekruipt.

Opgesloten

Ik kijk
Zie het gebeuren
Ik luister
Hoor stemmen in de stilte
Ik voel
Warmte in de kilte

Polizei

Hoe ga ik deze blog schrijven, zonder mensen voor het hoofd te stoten? Dat gaat denk ik niet. Maar deze blog moet wel geschreven worden. Vandaar.

Wie ben ik?

Elke klas of school heeft wel zo’n jongen. Zo’n jongen waar eigenlijk niets aan lijkt te mankeren, maar die toch tot op het bot gepest wordt door de stoere jongens van de klas. Zo’n jongen die niet durft te zijn wie hij daadwerkelijk is, omdat hij bang is om nog erger gepest te worden. Precies die jongen was ik.

Zuursan

Ik ben meestal niet op mijn mondje gevallen. Noem een onderwerp en ik heb er 9,9 van de 10 keer een mening over. En die mening kan ik heel ongezouten geven als mijn stemming zich daarvoor leent. TV-programma’s, BN-ers, Twitteraars, mensen in de tram, exen en collega’s; ze lopen allemaal gevaar.

Puppylove

“Zullen we een hond nemen?” Als rechtgeaard kattenmens stond mijn hart even stil. Een hond! Is hij gek geworden? Wat moeten wij (lees: ik) nou met een hond? Ik werk fulltime, ik weet niets over de opvoeding van zo’n beestje en buiten dat: ik heb niets met honden.